සමනොළ ගිර මත සිරිපද ලස කෙටවූ නිශ්ශංක මල්ල රජතුමා

මහා පරාක්‍රමබාහු හට දරුවන් නොවීය. එහෙත් ඔහු ජීවත්ව සිටියදීම සිය සොහොයුරියගේ පුත් කුමරෙකු රජකම සඳහා පුරුදු පුහුණු කරන ලදී. පරාක්‍රමබාහුගේ බිසව වූ පාණ්ඩ්‍ය වංශික ජයරාම් ලීලාවතීගේ සොහොයුරියගේ පුතෙකු වූ ඔහු “මදුරප්පෙරුමාල්” විය. මහා පරාක්‍රමබාහුගෙන් පසු ඔහු රාජ්‍යත්වයට පත්වූයේ දෙවැනි විජයබාහු යන නමිනි.   
මහා පරාක්‍රමබාහුට පසුව ද්‍රවිඩ බලවේග විසින් ඔහු සිහසුනට පත් කළද රට පුරා කලබල ඇතිවිය. ලංකා විශ්වවිද්‍යාල ඉතිහාසකරු සඳහන් කරන්නේ ඇතැම් රාජද්‍රෝහී ඇමැතිවරු රටෙහි කලබල ඇති කරවන ලද නමුත් විජයා- යාන් – තැන් – නාවක් නමැත්තෙක් එම කලහකාරීන් මැඩපවත්වා රජුට තම සිංහාසනය ආරක්ෂා කර දෙන ලද බවය. එහෙත් මදුරප්පෙරුමාල්ගේ රාජ්‍ය කාලය එක් වසරකට සීමා කරමින් මහින්ද නම් සෙනවියෙකු රජු මරාදමා සිහසුන ලබාගනී.   

දිවා ගුහාව තුළ ඇති නිශ්ශංක මල්ල රජුගේ රුව හා සෙල්ලිපිය


මෙම මහින්ද සෙනවියා අන් කවරෙකුවත් නොව මහා පරාක්‍රමබාහු රජුගේ හිටපු සෙන්පතියා වූ කොහොම්බල්කුළු මඤ්ජු වේ. පැරකුම් යුගයේදී රුහුණේ වැසියන් දහස් ගණනක් උල් සිටුවා මරා දමා පුලුස්සන ලද්දේ මෙම සෙනවියාය. ගාල්ලේ වලල්ලාවිට කෝරළයේ බෙම්තොට ග්‍රාමයේ ගලපාත විහාරයේ පර්වත ලිපියට අනුව මහා පරාක්‍රමබාහුගේ රාජ්‍ය අධිපති වූ කොහොම්බල්කුළු මිහිඳු විසින් කරන ලද ඉඩම් සහ වහලුන් ප්‍රදානය කිරීමක් සඳහන් වෙයි. ඒ මෙම සෙන්පතියාය.   


ඇතැම් වංසකතාකරුවන් මොහු හඳුන්වා ඇත්තේ “කුලිංගකුල මිහිඳු” වශයෙනි. එය සපුරා වැරදිසහගතය. “කුලිංග කුලය” සිංහල කුලයකි. ශ්‍රී මහා බෝධිය සමග එහි ආරක්ෂකයින් වූ මහ දුරයින් කුලිංග කුලීකයෝ වෙත්. අනුරාධපුර විහාරගම් නවයේ පදිංචි කරවන ලද පවුල් 225 ක පිරිස ඔවුහුය. සිංහල බෝධි වංශයට අනුව බෝධියට වතාවක් කිරීම සඳහා බ්‍රාහ්මණ කුල අටක් මෙරටට පැමිණියහ. එයින් එක කොටසක් කුලිංගයෝය. මොවුන්ගේ වංශ වින්නතිය වන්නේ නීල කොබෙයියාය. එහෙත් සුළු බෝධි වංශික ලියුවන් කුලිංග යන්න විල්ලි දුරා ලෙසට වෙනස් කර ඇත. විල්ලි යන්න වල්ලුවන් යන ද්‍රවිඩ වචනය සිංහලට විල්ලි ලෙස යොදාගෙන ඇත. 

 
කෙසේ වුවද කොහොම්බල්කුළු මිහිඳුගේ රාජ්‍යත්වය පස් දිනකට සීමා කරමින් සිංහල බලවේගය ඔහු මරා දමා කීර්ති ශ්‍රී නිශ්ශංකමල්ල රාජ්‍යත්වයට පත් කරන ලදී. මහා විජේබාහු රජුගේ බෑනණුවන් වූද, දෙවැනි ගජබා රජුගේ යුවරජු වශයෙන් මාතුල දනව්ව නොහොත් මාතලේ පාලකයා වූද කාලිංග පරාක්‍රමබාහු හෙවත් කීර්ති ශ්‍රී නිශ්ශංකමල්ල රාජ්‍යත්වයට පත්විය. මහා පරාක්‍රමබාහුගේ දෙමළ සේනා විසින් දේපොළ කොල්ල කෑම නිසා සිංහලයෝ අන්ත අසරණ තත්ත්වයට පත්වී සිටියහ. නිශ්ශංකමල්ල රජු ඔවුනට සහන සලසන ලද ආකාරය රුවන්වැලි මහසෑ අසළ මාර්ගයෙහි ඔහු විසින් පිහිටුවන ලද සෙල්ලිපියක මෙසේ සඳහන් කර ඇත.   


“……… ඔකාවස් රාජ පරපුරෙන් ආ කාලිංග චක්‍රවර්ති රාජ වංශයට තිලකායමානවැ සිංහපුරයෙහි සංජාත වූ නිශ්ශංකමල්ල කාලිංග පරාක්‍රමබාහු රජ්පා වහන්සේ ස්ව වංශයට පරම්පරායාන ලංකාද්වීපයෙහි එක්සේසත් කොට මහා පරාක්‍රමබාහු වහන්සේ පූර්ව රාජ චාරිත්‍ර ඉක්මැ කළ අති දඩ අවිනයෙන් පීඩිතව දිළිඳුන්ව ගොස් සොරකම් කොට ජීවත්වන බොහෝ ජනයා ජීවිතාශා හැර සොරකම් කරන්නේ ධනාශාවෙන් වේදැයි රන් රිදී මසුරන් මුතු මැණික් වස්ත්‍රාභරණ වූ උන් උන් කැමති වස්තු හා සර ගම්බිම්දී අභය දී සොරකම් හරවා සෙසු බොහෝ ජනයාද ඒ ඒ දුක්ඛයෙන් ගලවා…”   


මෙහි සඳහන් වන්නේ තමා ඔකාවස් පරපුරට අයත් බවයි. එසේම ලංකාව තම වංශයට ප්‍රවේණි බවයි. එනම් කපිලවස්තු පුර ශුද්ධෝදන පරපුරට මෙරට අයත් බවය. කාලිංග චක්‍රවර්ති යනු කාලිංග දේශය ජයගෙන එහි පාලකයන් වූ පරපුර යන්නය. උත්තර භාරතයේ බිංදුසාර යුගයේදී කාලිංගය ඔහුට යටත් රාජ්‍යයක් විය. එහෙත් අශෝක යුගයේදී කාලිංග මෞර්ය පාලනයෙන් නිදහස් වීමට උත්සාහ දැරීම නිසා ධර්මාශෝක රජුට නැවත සටන් කොට එය යටත් කරගැනීමට සිදුවිය. ශුද්ධෝදන රජුගේ රාජ්‍ය ලාංඡනය නිශ්ශංකමල්ල රජුගේ සෙල්ලිපිවල සඳහන් කරන්නේ ඔහුගේ ඥාති සබඳතාව තහවුරු කිරීමක් වශයෙනි.   


නිශ්ශංකමල්ල රජු සිය සතුරන් වූ චෝල සහ පාණ්ඩ්‍ය දේශයන්වලට සිය චතුරංගනී සේනාව සමඟ ගොස් යුද නොකරම එම රටවල් යටත් කර ගනිමින් එම රටවල්වලින් කප්පම් ලබා ගනිමින් ඒවා මෙරට වැසියන්ගේ සුබසිද්ධිය සඳහා යොදවන ලදී. දඹුලු සෙල්ලිපියේ සඳහන් කර ඇත්තේ පාණ්ඩ්‍ය දේශය දෙවරක් ආක්‍රමණය කරන ලද බවය. එසේම මෙම රජු රාමේශ්වරම්හි සිය නමින් දේවාලයක් ඉදිකර දී ඇත. ලංකාවේ තුන් නිකායේ භික්‍ෂූන් සමගි කරවන ලද අතර අලජ්ජි භික්‍ෂුහු ශාසනයෙන් නෙරපා හරින ලදහ. මහා පරාක්‍රමබාහු රජු විසින් සිය පාලන කාලයේදී අභයගිරිය විශාල ලෙස පීඩනයට පත් කර තිබුණි. නිශ්ශංකමල්ල රජු විසින් එම වෙහෙර නැවත ප්‍රතිසංස්කරණය කරන ලදී.   


රාජ කුලය වර්ධනය කර ශක්තිමත් කිරීම සඳහා නිශ්සංකමල්ල රජතුමා සිය පුත් වීරබාහු කුමරුට කාලිංග දේශයෙන් සමකුල රාජ කුමාරියක් ගෙන්වා විවාහ කර දීමද සූර්ය වංශික සහ චන්ද්‍ර වංශික කන්‍යාවන් මෙරටට ගෙන්වා දීමද සිදු කළ බව පොළොන්නරුව සෙල්ලිපියෙහි සඳහන් කර ඇත. බෝධිය වඩා මෙරටට පැමිණි පිරිස් සූර්ය වංශය ලෙසද, දළදාව මෙරටට දෙනා පිරිස් චන්ද්‍ර වංශය ලෙසද වංශ කතාවල සඳහන් වෙයි.   


පොළොන්නරුව හැටදාගේ සෙල්ලිපිය මගින් ඔහු චෝල හා පාණ්ඩ්‍ය දේශ ජයග්‍රහණය සැමරීම සඳහා නිශ්ශංක ලතා මණ්ඩපය, හැටදාගෙ සහ නිශ්ශංක දළදා මැදුර කරවන ලද බව සඳහන් කරයි. මෙම සෙල්ලිපිය මගින් රජුගේ මව්පියන් පිළිබඳ විස්තර කර ඇත්තේ මෙසේය.   


“වීර නිශ්ශංකමල්ල ශ්‍රීමත් අනන් උතුම් ගුණ ගණෙන් හිමි ඔකාවස් රජ පරපුරරෙහි වූ ආකාශචාරී කාලිංග චක්‍රවර්තීන් වහන්සේ කුලේනා ශ්‍රී ජයශෝපස රාජයාණන් වහන්සේ නිසා පාබ්බතී මහා දේවීන් වහන්සෙ කුසෙන් කාලිංග රට සිංහපුරයෙහි ජාත වූ සිරිසඟබෝ වීර රාජ නිශ්ශංකමල්ල කාලිංග චක්‍රවර්තීන් වහන්සේ…”   


සිය හමුදා බලය ශක්තිමත් කිරීම සඳහා දෙමළ අගම්පඩි හමුදා වෙනුවට කාම්බෝජ භටයන් මෙරටට ගෙන්වා බඳවාගෙන සිය හමුදා ශක්තීන් වැඩිකරන ලදී. දිවයිනේ සරත දිග් භාගයෙහි සංචාරය කරමින් සතුරු බලවේග මෙල්ල කරමින් මහජනයා සඳහා දාන ශාලා ඇති කරන ලද අතර මෞර්ය අධිරාජ්‍යයේ රජවරුන් මෙන් ශක්තිමත් චරපුරුෂ සේවයක්ද ඇතිකරන ලදී. රටේ ආර්ථික සුබසිද්ධිය සඳහා වැව් අමුණු ඉදි කිරීම හා ඒවා ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමද වාරි ජලමාර්ග මෙන්ම ප්‍රවාහන ජලමාර්ග ඇති කිරීමද සිදුකෙළේය.   
පාණ්ඩ්‍ය ආක්‍රමණය ජයගැනීම සමරනු වස් ඔහු විසින් “පාණ්ඩි විජයකුලම්” වැව සාදවන ලදී. වර්තමානයේදී එම වැවේ නම ගල්මැටියාන වැව වේ. මහා පරාක්‍රමබාහු යුගයේදී විනාශ වී ගිය පොළොන්නරුව රජ මාළිගය නැවත ඉදි කිරීම, කාලිංග පුරවරය මෙන්ම කාලිංග ඇළ මොහුගේ විස්මිත නිර්මාණයක් වෙත්. අනුරාධපුරයේ රුවන්වැලි මහ සෑයට නොදෙවැනි ලෙසට පොළොන්නරුවේ රන්කොත් වෙහෙර ඉදිකොට ඒ වටා සංඝාරාමයක්ද ඉදිකරන ලදී.   


මෙම රජුගේ ඉතාම වැදගත් කාර්යයක් ලෙස සැළකිය හැක්කේ ශ්‍රීපාදය කඳු මත බුදු සිරිපතුළ සහ ඒ හා බැඳි සියළු ධන නිධන් සොළීන් ඇතුළු විදේශී්‍ය ආක්‍රමණිකයින්ගෙන් ආරක්ෂා කරගැනීම සඳහා ඔහු විසින් සිදුකරන ලද කාර්යභාරයයි. මැණික් ගලක් මත බුදු සිරිපතුල තැබූ අතර එය මිල කළ නොහැකි තරම් වූ නිල් මැණිකක්විය. එම පූජ්‍ය වස්තුව අරබයා රජවරු විසින් පූජා කරන ලද වස්තු සම්භාරයක් ආවරණය කොට වසා දමා නව සිරිපතුල් යුගලක් ගලෙහි කෙටවීම එතුමා විසින් සිදු කරන ලදී.   


ආර්.එල්. බ්‍රෝහියර් මහතා සිය Seeing Ceylon කෘතියේ සිං/ප බ්‍රෝහියර් දුටු ලංකාව (අභය හේවාවසම්) මෙසේ සඳහන් කර ඇත.   


“වඩා ප්‍රචලිත පුරාවෘත්තියකට අනුව නියම සිරිපදලස තබා ඇත්තේ මැණික් ගලක් මතය… අද අපට පෙනෙන්නට තිබෙන සිරිපා ලාංඡනය මළුවට වන්දනා ගමනක යෙදුණු කීර්ති ශ්‍රී නිශ්ශංක රජු විසින් ගලේ කොටවන ලද්දක් බව විශ්වාස කරනු ලැබේ.   


“….. ලංකාවේ පැරණි ඉතිහාසය පිළිබඳ වංශ කතාව වූ මහා වංශයේ කීර්ති ශ්‍රී නිශ්ශංක රජු පිළිබඳ සඳහන් කරමින් සැදැහැයෙන් පිරුණු රජු තම සිව්රඟ සෙනඟ සමග සමනොළ නැග වන්දනාමාන කළේය.” යනුවෙන් සඳහන් වෙයි.   


ජනප්‍රවාදයේ එන අන්දමට මේ වන්දනා ගමන සිහිවීම සඳහා රජු තම ඔටුන්න ඇතුළු රාජ්‍ය භාණ්ඩ මේ කඳු බෑවුමේ පිහිටි විසල් ගල් ගුහාවක නිදන් කළ බව කියැවේ. ඇතැමුන්ගේ ඇදහීම අනුව රජතුමා තම රාජකීය භාණ්ඩ නිදන් කළ නිශ්ශංකගල ලෙන මෙයයි. තවත් සමහරු අදහස් කරනු​යේ නිශ්ශංගල ලෙන පිහිටා ඇත්තේ සමන්ත කූඨ පර්වතය මුදුනට ආසන්නව බවයි.”   


රාජාවලිය කතුවරයාද මෙම පුවත සඳහන් කර ඇත. ඒ මෙසේය.   


“……. දළදා ගෙන කාලිංගයෙන් ආ කීර්ති ශ්‍රී නිශ්ශංක රජු පොළොන්නරුව වෙහෙර කරවා දළදා ගෙය සැට පයින් කරවා එහි වටදාගෙය කරවා සෙනඟ සමගින් සමනළට ගොස් බුදුන් සිරිපා වැඳ ලක්දිවට තමා නමින් ලකුණු ආරම්භ කරවා…”   


භගවා ලෙන හෙවත් දිවා ගුහාව බුදුරජුන් සහ පන්සියයක් රහතන් වහන්සේලා වැඩ සිටි ලෙනය. එය සිරිපා මළුවට මීටර් 300 ක් පහළට වන්නට පිහිටා ඇත. නිශ්ශංකමල්ල රජු සිය සිව්රඟ සෙනඟ සමඟ ගොස් සෑහෙන කාලයක් ගතකොට සිරිපා මළුව ප්‍රතිසංස්කරණය කරන ලද්දේ මෙම ලෙනෙහි සිටිමින් බව පැහැදිලි වෙයි.   


රජු විසින් එහි සෙල්ලිපියක් මෙන්ම තම පිළිරුවද කොටවා ඇත. ඉන්පසු එය “නිශ්සංගල ලෙන” ලෙස හඳුන්වන ලද බව පැහැදිලි වෙයි. මෙම ලෙනද සෙල්ලිපිය මෙන්ම රජුගේ රූපයද මෑතකදී සොයාගෙන ඇත. (අංක 1 රූපය බලන්න) එම නිසා සැබෑ නිර්මාණකරුවා කවරෙක්ද යන්න පැහැදිලි වී ඇත.   

අඩි 4 අඟල් 6 ක් දික් වූද අඩි 2 අඟල් 4 ක් පළල් වූද ශෛලමය සිරිපතුල් යුගලකි. බුදුරදුන් සිය වම් සිරිපතුළ තබන ලද සහ එම යුගයේ කැටයම්කරුවන් විසින් නිරූපණය කරන ලද මාණික්‍යමය සිරිපතුල සංරක්ෂණය වී ඇත. බුදුන්ගේ එක් පාදයක පාද ලාංඡනය පමණක් තබන ලද්දේ මැණික් ගලේ ප්‍රමාණය මත එය කැටයම් කරනලද නිසා බව පැහැදිලිය.   
නිශ්ශංකමල්ල රජතුමා සහ සිරිපා රත්නපුර – එරන්ත මාර්ගයේ ශ්‍රීපාද කන්දට නැගි බවත් ආපසු පැමිණීම අඹගමුව – ගම්පොළ හරහා සැළව හා අරනායක පැරණි මාර්ගයෙන් පැමිණි බවටත් සාධක ඇත. නිශ්ශංකමල්ල රජු සමනොළ වෙත ගොස් ආපසු එන ගමනේදී මායා රට දුර්ගය ඔස්සේ රම විාහරයට අවුත් එහි දෙමහල් පිළිම ගෙයක් කරවා එයට කෙත්වතු ආදිය පුදන ලද බව අරම තුඩපතේ සඳහන් වේයැයි විද්වත්හු පවසති.   


සතර කෝරළයේ වර්තමාන අරනායක නගරයට ආසන්නව අරම රජමහා විහාරය පිහිටා ඇත. පුරාණයේදී මෙම විහාරය හඳුන්වා ඇත්තේ “මලිවා අරම” යනුවෙනි. අනුරාධපුර යුගයේදී “සැල්හෝගම” ලෙස හඳුන්වා ඇත්තේ සැඩ හොය හෙවත් සැළහොය අසළ ඇති “සැළව” ග්‍රාමයයි. පැරණි ශ්‍රීපාද ගමන් මඟ යෙදී තිබුණේ මෙම ගම හරහාය. අරම විහාරයේ වැඩසිටි එම විහාරයේ විහාරාධිපති හිමියන් විසින් මෙම ලියුම්කරුට පිටපත් කර දෙන ලද අරම තුඩපතේ විස්තරවලට අනුව වළගම්බා රජු විසින් මෙම විහාරයෙහි තුන්බෝ පිළිමගෙයක් කරවන ලද බව සඳහන් කර ඇත්තේ මෙසේය.   


“බු.ව. 1132 ශාක්‍ය කුල කමනීය රාජහංසයාය මාන වූ ශ්‍රී සංඝබෝ ශ්‍රී වළගම්බාහු මහ රජ්ජුරුවන් රාජ්‍යයට පැමිණි දෙවැන්නෙහි උදයගිරි උම්මිල්ල ලංකාධිපති අධිකාරි සේනාධිපති අමාත්‍යයන් සමග ශ්‍රී පාදයට ගොස් පැමිණ අරම තුන්බෝ පිළිම ගෙයක් කරවා….”   


නිශ්ශංකමල්ල රජතුමා සමනොල වැඳ අපසු එන ගමනේදී අරම විහාරයෙහි දෙමහල් පිළිම ගෙයක් සාදවන ලද බව මෙහි සඳහන් නොවේ. පිටපත් කිරීමේදී එය අත්හැරී හෝ අත්හැර ඇතැයි සිතිය හැක. නිශ්ශංකමල්ල රජතුමා සිය ගල්පොත සෙල්ලිපිය මගින් අවධාරණයෙන් ප්‍රකාශ කර සිටින්නේ ලංකා රාජ්‍යය බුදු සසුනට හිමි බවත් එය කිසිවිටෙකත් අබෞද්ධ චෝල, පාණ්ඩ්‍ය සහ කේරළ ආදී රජවරුන්ට නොදිය යුතු බවත්ය. ලංකා රාජ්‍යය සෑම විටම ක්‍ෂ්ත්‍රීය පවුල්වල රජදරුවන්ට පමණක් ලබාදිය යුතු අතර එවැන්නෙද නොසිටි විටකදී එවැනි රජෙකු මියගිය විටෙක ඔහු පැළඳි පාවහන් යුගල එනම් මිරිවැඩි සඟළ හෝ සිහසුනෙහි තබා ඇමැතිවරු විසින් රාජ්‍යය ගෙනයා යුතු බවය. ගල්පොත සෙල්ලිපියේ කොටසක් මෙසේය;   


“……. අරාජකව නොවිසිය යුත්තේය. එහෙයින් මහරජතන්පත්වැ සිටියවුන් නැති තැනෙක. යුවරජව සිටියවුන් හෝ උනුදු නැතහොත් රාජ කුමාරවරුන් හෝ උනුදු නැතහොත් බිසෝවරුන්ගේ ආඥායෙහි පැවත රක්ෂා කටයුතු. උනුදු නැතහොත් මහරජුන් පයැලු වහන් මාත්‍රයකුදු (මිරිවැඩි සඟලක්) රජතන්හි (සිහසුන්) තබා රාජ්‍ය රැක්කයුතු….”   
නිශ්ශංකමල්ල රජුගෙන් පසු ඔහුගේ පුත් වීරබාහු රාජ්‍යත්වයට පත්විය. එහෙත් රාජ්‍යත්වය එක් දිනකට සීමා විය. ලංකා විශ්වවිද්‍යාල ඉතිහාසකරු එය විස්තර කරන්නේ මෙසේය;   


“වීරබාහු රජ වූ වහාම ජීවිතක්ෂයට පත් කිරීමේ සිද්ධියෙන් අතිශයින් භයානක වූත් උණුසුම්වූත් දේශපාලන වාතාවරණයක ලකුණු පහළ වෙයි…”   


මහා පරාක්‍රමබාහුගේ කින්නි නම් සෙනවියෙකු විසින් එක රැයින් වීරබාහු මරණයට පත්කර වික්‍රමබාහු නම් කුමාරයෙකු රාජ්‍යත්වයට පත් කරන ලදී. ඔහුගේ රාජ්‍ය කාලයද මාස තුනකට සීමා කරමින් නිශ්ශංකමල්ල රජු සොහොයුරියගේ පුතෙකු වූ “වෝඩගංගදේව” කුමරු රාජ්‍යත්වයට පත් කරන ලද්දේ සිංහල බලවේගය විසිනි.   


නැවත වරක් කින්නි සෙනවියා විසින් ඔහු මරා මහ පැරකුම්බා රජුගේ බිසව වූ ජයරාම් ලීලාවතී රාජ්‍යත්වයට පත් කරන ලදී. ඒ අනුව වෝඩගංඟ දේවගේ රාජ්‍ය කාලය නව මසකට සීමා විය. ලීලාවතීයගේ රාජ්‍ය කාලය වසර තුනක් බව රාජාවලිය සනාථ කරයි. මෙයින් පසු සිංහල බලවේගය විසින් ඔක්කාක පරපුරේ කෙනෙකු රාජ්‍යත්වයට පත් කළ බව රාජාවලිය සඳහන් කරන්නේ මෙසේය.   


“පසුව ඔක්කාක වංශයෙන් ආ රජෙක් නව අවුරුද්දක් රාජ්‍යය කළේය.”   


මොහු අනෙකෙකු නොව නිශ්ශංකමල්ල රජුගේ බාල සොයුරු සහස්සමල්ලයන්ය. සිංහලයින් විසින් කිත්ති සෙනවියා බලයෙන් පහ කරන ලද නිසා ජයරාම් ලීලාවතියගේ පාලනයද අර්බුදයට පත් වූ ආකාරය ලංකා විශ්වවිද්‍යාල ඉතිහාස ග්‍රන්ථයේ සඳහන් වන්නේ මෙසේය;   


“…….සිහසුනට ඈ ඉදිරිපත් කළ හිමිකම් මුල සිටම මතභේදයට ලක්වී තිබිණ. ලීලාවතී බිසවට අනතුරුව රජ පැමිණි සහස්සමල්ලගේ ලේඛනයක දැක්වෙන අන්දමට දිවයිනේ පැවති අරාජක තත්ත්වය ගැන අප්‍රසාදයට පත්වූ ඇමැතිවරු ලංකාවේ රජකම බාරගන්නා ලෙස කාලිංගයේ සහස්සමල්ලට ආරාධනය කළහ. සහස්සමල්ල දිවයිනට ගොඩ බසින්නට පෙර එවකට බලයේ සිටි කණ්ඩායම නෙරපා හැරීම සඳහා යථෝක්ත ඇමැතිවරුන් දෙවසරක කාලයක් තියුණු අරගලයක යෙදී සිටි බව දැක්වෙයි. නිසැකවම මෙකී දෙවසරක අරගලය පැවතුණේ ඇතැමුන් ස්වකීය පාලකයා ලෙස නොපිළිගත් ලීලාවතී බිසව​ගේ රාජ්‍ය කාලයේදීය….”   


සහස්සමල්ල මෙරටට ගෙන්වා ගැනීමට මූලිකයන් වූ ඇමැතිවරුන් දෙදෙනෙකු හට ගෞරව නාමයන් පිරිනමන ලද ආකාරය සඳහන් මෙම රජුගේ සෙල්ලිපියක් පොළොන්නරුව රන්කොත් වෙහෙර අසළ පිහිටුවා ඇත. එහි සඳහන පහත සඳහන් පරිදි වේ.   


“ශ්‍රීමත් සහස්සමල්ල සිංහලපති… සිරිමත් ඔකාවස් පරපුරෙහි මුළු සක්වල එක්සත් කළ කාලිංග චක්‍රවර්ති පරම්පරායාත ශ්‍රී ගෝප රාජ්‍යයන් වහන්සේ උරෙහිදා ලෝක මහා දේවීන් වහන්සේ කුසින් සිංහපුරයෙහි ප්‍රසූත වූ අසමසහායෙන් සහාස්සමල් යැයි විරිඳු ලද සිරිසඟබෝ කාලිංග විජයබාහු රජ්‍යා වහන්සේ පළමු ලංකායෙහි රජසිරි පැමිණ සිටි නිශ්ශංකමල්ල නම් බැනුන් වහන්සේ ස්වර්ගස්ථ වූ පසු…. ලොලුපැලෑකුළු දූන්තැටි අබෝනාවන්… තමන්ට සර්වමිත්‍ර ලොලුපැලෑකුළු බූදල්නාවන් හා එක්ව… තම තමාගේ ආධිපත්‍ය පතා විස්නකරන දුර්මන්ත්‍රීන් දෙහවුරුද්දකින් සාධා බුද්ධ වර්ෂ එක්දහස් සත්සිය තෙසාළිස් හවුරුදු තුන්මස් සත්විසි දවසක් ගිය තැන බිනෙරපුර දොළොස් මස් ලත් බදාදා අභිෂේක කරවූ මේ අනන්‍ය සාධාරණ දස්කමට තමන් වහන්සේට පළමුවැන්නෙහි සෙනවි රන්පට බන්දවා අග්‍ර මන්ත්‍රී කොට සිටුවා මෙවැනි දරුවන් ලද ඔවුන්ට වැඩි සත්කාර කළමනාවේ දැයි මොවුන් මෑණියන්ට ලංකාතිලක මහාදේව යැයි නම් දී බඩැ රන්පට බන්දවා….”

   
මෙහි සඳහන් ලොලුපැලෑකුළු දුන්තැටි ආබෝතාවන් යනු නිශ්ශංකමල්ල රජුගේ සේනාපති වූ දේව සෙනවි හෙවත් අයෙස්මන්ත සෙනවියා වේ. පරාක්‍රමබාහු කාලයේදී සිදුවූ කුල දූෂණය නිසා මිශ්‍ර වූ පවුල් නැවත අමිශ්‍ර කොට රාජ කුලය වර්ධනය කිරීම සඳහා නිශ්ශංකමල්ල රජු විසින් “රාජකුල වඩ්ඩන” නම් තනතුරක් ඔහු වෙත ප්‍රදානය කරන ලදී. මෙම සෙනවියා විසින් රාජකුල වඩ්ඩන නමින් විහාරයක්ද කරවන ලද බව වංශ කතාකරුවන් සඳහන් කරයි. “ධර්මාධිකරණ ශාස්ත්‍රය” නමින් ග්‍රන්ථයක් රචනා කරන ලද්දේද මොහු විසිනි. මෙම සෙනවියා කඳවුරු කුලයට අයත් බව වංශ කතාකරුවන් සඳහන් කරයි.   


සිංහල රජවරු විසින් උසස් නිලධරයන් හට ගෞරව නාම පිරිනැමීමේදී අදාළ විරුද නාමය ලියන ලද රනින් කළ නළල් පටයක් හිසෙහි පැලඳවීම සිරිත විය. කාන්තා පක්‍ෂය සඳහා එම පටිය බඩෙහි බැඳීම කරන ලදී. මෙසේ රන් නළල් පටියෙන් පිදුම් ලද අයෙස්මන්ත සෙනවියාගේ පරම්පරාවෙන් පැවත එන්නෝ “රන්පටි දේවගේ” යන පෙළපත් නාමය භාවිතා කරත්. ලංකාතිලක මහාදේවිගේ පරපුරෙන් පැවත එන්නන් “තිලක දේවගේ” යන පෙළපත් නාමය භාවිත කරත්. ලොලුපැලෑකුළු යන්න ග්‍රාම නාමයකි.   


“ආබෝනාවන්” යන්න බෝධිය වඩා ආ යන අර්ථ ගැන්වේ. අළුත්නුවර උපුල්වන් දේවාලය කරවීමේදී දෙවි අරුව නෙලීම සඳහා අබෝනාවන් කෙනෙකු සහභාගී වූ ආකාරය මෙසේ සඳහන් වෙයි.   


“දෙව් රජ රූප යටතේ බලා සිටි ගිරි වසා ආබෝ අරක්මේනාව යයි යන තැනැත්තා ඉස්සෝධා නාවා පිරිවට හඳවා මඟුල් වෙස් ගන්වා රන් පොරවක් අතට දී….”   


ගිරි වංශයේ ආබෝනා නම්වූ ආරක්ෂක හමුදා ප්‍රධානියා යන්න එහි අර්ථයයි. ගිරි වංශය, කඳවුරු කුලය සහ කන්දයෝ යන්න එකම කුලයකි. සහාසමල්ලයන්ට පසු “එළලූ ආබෝ” නම් සෙනවි විසින් රාජ්‍යය ගෙන නිශ්ශංකමල්ලයන්ගේ බිසව වූ කළ්‍යාණවතී රාජ්‍යයත්වයට පත් කළ බව රාජාවලිය සඳහන් කරයි. සෙල්ලිපිවල සඳහන් වන්නේ “අබාසලමෙවන් කල්‍යාණවතී” යනුවෙනි. ඇය මහා විජේබාහුගේ දියණියයි.   


රාජාවලිය මෙන්ම පූජාවලිය කතුවරයා සඳහන් කරන්නේ කල්‍යාණවතිය වසර හයක් රාජ්‍ය කළ බවය. එහෙත් ඇය විසින් පිහිටුවන ලද මිණිපේ පුවරු ලිපියට අනුව ඇය කුදුස් වසරක් රාජ්‍ය කළ බව පැහැදිලි වෙයි. එසේම එහි සඳහන් ඓතිහාසික තොරතුරුවලට අනුව ඇගේ අටවැනි රාජ්‍ය වර්ෂයෙහි දෙමළ සේනාව අවුත් අයේෂ්මන්ත සෙනවියා මරා දමන ලද බව සඳහන් කර ඇත.   


“…… සිරිලක්හි අගතැන්පත් අබාසලමෙවන් කල්‍යාණවතී ස්වාමීන් වහන්සේට අටවැන්නේ දෙමළ මහසෙන් මෙලකට බැස ආති නැමති ඇමැතියන් නසා මුළු ලක්හි පැළඹෙන සන්ද සිරිකතට උවින්දුවන් විසිකනට බඩනුවන් පළකෙදට හිරුනුවන් සොමිලෙසට සිසුනුවන් මලෙහි කුල තිලකායමාන මහ පින්සර භාම සේනාධිරාජයෝ තමන්ට යුධයට ආ නොයෙක් දෙමළ, සිංහල මාරහට පුවූ සිංහල යොබළන්ගේ අසි සංඝට්ටණයෙන් ජනිත වූ ගිනිපුපුරු නිකරයෙන් නිතර වූ නොයෙක් සිය ගණන් යුධයෙහි ජය ලදින්….”   


බුදුරදුන් මහියංගනයට වැඩ කපිලවස්තුපුර සිය ඥාතීන් පදිංචි කළ මුල්ම පෙදෙස මිණිපේ විය. මිණිපේ හෙවත් මණිමේඛලා රටෙහි අග නගරය ගංදෙණිය ලෙසට හැඳින්වේ. මෙහි පාලකයා භාම සෙනවි විය. අනිකංග ප්‍රමුඛ දෙමළ සේනාවන් සමග සටන් සිය ගණනක් කර ජයග්‍රහණය කරන ලද අතර අයෙස්මන්ත හෙවත් ආති සෙනවි මෙවැනි සටනකදී ද්‍රවිඩයන් අතින් ජීවිතක්ෂයට පත්විය.   


“මලෙවිකුල” යනු “මණිමේඛලා රටෙහි සිටි” යන අර්ථ ගනී. මෙම පෙදෙස දැඩි ආරක්ෂිත කලාපයක් විය. පොළොන්නරුව සතුරන් අතට පත් වුවද මෙම පෙදෙස සරුසාර මෙන්ම සිංහලයාට ආරක්ෂිත පෙදෙසක් විය. බුදුන්ගේ ඥාතීන් මෙහි පදිංචි කරවන ලද අතර ඔවුන් විසින් කෘෂිකාර්මික අතින් සශ්‍රීක කරන ලද අතර මහසෙන් යුගයේදී මිණිපේ ඇළ කප්පවන ලද ලෙස සැලකේ. එය වැදගත් වාරි ව්‍යාපාරයක් විය. ඌව – වෙල්ලස්ස ඉංග්‍රීසීන් අතින් විනාශයට පත්වන තෙක්ම මෙම පෙදෙස සශ්‍රීකව පැවති බව පැහැදිලිය.   
මින්පසු රාජ්‍යයත්වයට පත්වූයේ කල්‍යාණවතී බිසවගේ පුත් “ධර්මාශෝක දේව” කුමරුය. වංසකතාකරුවන් පවසන්නේ තුන්මස් වයසැති කුමරු සිංහාසනයෙහි තබා වසර හයක් රාජ්‍යය පවත්වාගෙන ගිය බවය. රාජාවලිය කතුවරයා සඳහන් කරන්නේ කුමරුගේ වයස පස් මසක් බවය. එහි සඳහන් මෙසේය;   


“….පසුව ධර්මාශෝක නම් දරු වූ කුමරුවක් පස් මස පිරි උන් රට තබා සාවුරුද්දක් රාජ්‍යය කෙළේය. පසුව ඇනියඟ නම් රජ දඹදිවින් බලසෙන් ගෙන අවුත් ලක්දිවට ගොඩබැස පොළොන්නරුව ගෙන තමාගේ පුතුන් ලවා ධර්මාශෝක කුමාරයා එල්ලවා සෙනවි රජු මරා තමා පහළොස් දවසක් රාජ්‍යය කෙළේය. පසුව මනකම් සෙනවි ඔහු මරා පෙර රජ කළ ලීලාවතී බිසව ලවා සාවුරුද්දක් රාජ්‍යය කෙළේය….”   


නිශ්ශංකමල්ල රජු මියගොස් වසර 23 කට පසුව ඔහුගේ බිස වූ කල්‍යාණවතී හට තුන්මසක දරුවකු සිටීමත් ඔහු සිහසුනේ තබා රාජ්‍යත්වයට පත් කළ බවත් වසර හයක් කුඩා දරුවෙකු රාජ්‍ය කළ බවත් වංසකතාකරුවන් සහ රාජාවලිය සඳහන් කිරීම හාස්‍යජනක මෙන්ම පාඨකයා අතිශයින්ම නොමඟ යැවීමකි. වංස කතාකරුවන් තුන්මසක් ලෙසටද රාජාවලිය කතුවරයා පස් මසක් ලෙසටද මෙම කුමරු හැඳින්වුවද රාජාවලියේ (ර) පිටපතේ සඳහන් කර ඇත්තේ “උන් රට ලබවා” යනුවෙනි. එනම් ධර්මාශෝක කුමරු රට ලබාගෙන සාවුරුද්දක් රජ කළ බවය.   


මෙයින් පැහැදිලි වන්නේ නිශ්ශංකමල්ලයන්ගේ පුත් වීරබාහු රාජ්‍යත්වයට පත්ව එක් දිනකින් ඝාතනය කරන ලද නිසා රජුගේ දෙවැනි බිසවු කල්‍යාණවතීගේ දරු ධර්මාශෝක ළදරුවා රහසිගතව ඇති දැඩි කොට නියම වයසේදී රාජ්‍යත්වයට පත් කරන ලද බවය. වංසකතාකරුවන් ධර්මාශෝක කුමරු තුන්මස් වයසැති බිලිඳෙකු සිහසුනට පත්කොට රාජ්‍යත්යට ගෙන ගිය බව සඳහන් කළද මෙම රජු විසින් නිකුත් කරන ලද කාසි වර්ග කීපයක්ම පසු කාලයේදී හමුව ඇත. තුන් මස් බිලි​ඳෙක් තමන්ගේ නමින් කාසි නිකුත් කරන ලද්දේ කෙසේද යන වග උගත් පාඨකයින් විචාරශීලීව කල්පනා කළ යුතුව ඇත.   

කෑගල්ලේ ඒජන්තවරයා වශයෙන් අයිවර්ස් මහතා කටයුතු කරන කාලයේදී බෙලිගල කැණීම් කටයුතු සිදුකරන ලදී. එහිදී සහාස්සමල්ල, ලීලාවතී සහ ධර්මාශෝක දේවගේ යන රජවරුන්ට අයත් කාසි 37 ක් හමුවී ඇත. පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව පඬුවස්නුවර මාළිගයට දකුණින් පිහිටි පිළිම ගෙයක් හෑරීමේදී පැරණි කාසි විශාල තොගයක් හමුවී ඇත. එම කාසි අතර ධර්මාශෝක දේව රජුට අයත් අළුක්කාලේ මසු 108 ක් හමුවී ඇත. මෙතෙක් මේ වර්ගයේ කාසි ඉතා දුර්ලභ විය.   


මෙයට පෙර ධර්මාශෝක කුමරුගේ කාසි හමුව ඇත්තේ එකක් පමණි. එය දැනට අභයගිරි කෞතුකාගාරයේ තැන්පත් කර ඇත. ධර්මාශෝක කුමරුගේ කාසිවල ඔහුගේ නම සඳහන් කර ඇත්තේ “ධර්මාශෝක දේවගේ” යන නමිනි. වෝඩගංග රජු විසින් ගෝකණ්ණයෙහි පිහිටුවා ඇති සෙල්ලිපියක ඔහුගේ නම සඳහන් කර ඇත්තේ “වෝඩගංග දේව” යන නමිනි.   


එම සෙල්ලිපියෙහි ලංකාව හඳුන්වා ඇත්තේ “අජෛයියාම් ලංකා” වශයෙනි. එනම් කිසිවෙකුට සටන් කර යටත් කරගත නොහැකි ලංකාව යනුවෙනි. පෘතුගීසීන් හා ලන්දේසීන්ට යටත් කරගත නොහැකි වූ ලංකාව ඉංග්‍රීසීන් යටත් කරගත්තේ ලන්දේසීන් උඩරටට ගෙන හා වහලුන් වූ මලබාර්වරු සහ ඉංග්‍රීසි හමුදාව සහ පහත රට මුදලිවරුන්ගේ ලැස්කිරිඤ්ඤ හේවායින් විසින් සිංහලයාගේ ගේ දොර ගින්නෙන් හා බයිනෙත්තුවෙන් විනාශ කර දැමීමෙනි. එය සටනක් නොවේ.   


රාජාවලිය සඳහන් කරන පරිදි ධර්මාශෝක කුමරු එල්ලවා; සෙනවි රජු මරා පොළොන්නරුවේ රජ වූ අනිකංග රජ මරා දමන ලද්දේ මනකම් නමැති සෙනවියෙකි. රාජාවලිය කතුවරයා උත්සාහ දරා ඇත්තේ ධර්මාශෝක ළදරුවෙකු බවත් රාජ්‍යය විචාලේ සේනාධිපතිවරයා බවත් හුවා දැක්වීමටය. “සෙනවි රජු” ලෙස ඔහු සඳහන් කරන ලද්දේ එබැවිනි. මනකම් නමින් හඳුන්වන ලද ද්‍රවිඩ සෙනවියා පූජාවලියෙහි සඳහන් කර ඇත්තේ “මානැක්කා” යන නමිනි. මැදඋයන්ගොඩ විමලකීර්ති හිමියන් මෙම ඇමැතියා පිළිබඳව කරන සඳහන මෙසේය;   


“ලීලාවතිය නමට තබාගෙන චමුනක්ක එක් වර්ෂයක් රට ආණ්ඩු කෙළේය. ලෝකිස්සර රාජ්‍යය පැහැර ගත්තේ ඔහු අතිනි.”   


(ලංකාශිලාලේඛන සංග්‍රහය – 2502 උඳුවප් 15. පි – 59)   


ජයරාම් ලීලාවතිය දෙවැනි වරට රජකම් කෙළේ එක් වසරකි. පූජාවලිය එය එක් වසරක් බව සඳහන් කර ඇත. රාජාවලියේද (ග) සහ (ව) පිටපත්වල සඳහන් වන්නේද එක් වසරක් බවය. එහෙත් රාජාවලියේ සෙසු පිටපත්වල “හවුරුද්ද” යන්න “හාවුරුද්දක්”’ ලෙස සඳහන් කර ඇත.   


මනකම් හෙවත් මානැක්කා රාජ්‍යත්වයෙන් පහකර “ලෝකේශ්වර” නමැති ද්‍රවිඩයෙකු පස් මසක් රාජ්‍යය කළ බව රාජාවලිය කතුවරයා සඳහන් කරන්නේ මෙසේය;   


“ලෝකේශ්වර රජ පරදෙසින් දෙමළ පිරිස් ගෙන කඳවුරු බැඳ පස් මසක් රාජ්‍යය කෙළේය. පසුව ලීලාවතී බිසව සාර මසක් රාජ්ජය කෙළේය.”   


රාජාවලිය කතුවරයා උත්සාහ දරා ඇත්තේ ජයරාම් ලීලාවතිය තුන් වැනි වරටත් රජකළ බව හුවා දැක්වීමටය. එහෙත් රාජාවලියේ සෙසු පිටපත්වල සඳහන් වන්නේ ලීලාවතී නොව “කල්‍යාණවතී” යන්නය. රාජාවලියේ (ස), (හ), (ර) යන පිටපත්වල “කල්‍යාණවර්තතී” ලෙසද, (බ) පිටපතේ “කැලණිවර්තක” ලෙසද, (ක) පිටපතේ “කල්‍යාණවර්තතී” යනුවෙන්ද සඳහන් වෙයි.   


මිණිපේ පුවරු ලිපියට අනුව කල්‍යාණවතිය තුදුස් අවුරුද්දක් රජකම් කර ඇත. එසේනම් එම පුවරු ලිපිය ඇයගේ නව වන වර්ෂයෙහි පිහිටුවන ලද්දේ වෙයි. ඉන් ඉක්බිති සතර වසරක් ඇය රාජ්‍යය කළ යුතුය. එම නිසා මෙහි සඳහන් “හාර මසක්” යන්න හාර අවුරුද්දක් සේ ගණන් ගත යුතුය.   


මෙයින් පසු පාණ්ඩ්‍ය ආක්‍රමණයක් සිදුවන අතර “පරාක්‍රම පණ්ඩු” රාජ්‍යත්වයට පත්විය. ඉන්පසු මලල සෙනඟ විසි දහසක් සමඟ මෙරට ආක්‍රමණය කළ කාලිංග මාඝයන්ට මෙරට යටත් කරගැනීමට හැකිවිය. මෙම ආක්‍රමණිකයා කාලිංග වංශිකයැයි වංශ කතාකරුවන් සඳහන් කළද ඔහු මලලයෙකු හෝ ජාවකයෙකු යැයි ඇතැම් විචාරකයින් අනුමාන කරයි. බොහෝ විට සොළියෙකු වීමටද ඉඩ ඇත. රාජාවලිය කරන සඳහන මෙසේය;   


“කලිඟු රජ විසිදහසක් මල්ලව සෙනඟ ගෙන ලක්දිවට ගොඩ බැස කඳයුරු බැඳ පොළොන්නරු නුවර ගෙන පඬි රජු අල්ලා ඇස් උදුරා ලෝක ශාසනය නසා රුවන්වැලි දාගොබ බිඳුවා සෙසු දාගොප් බිඳුවා… ලක්දිව කුලවාසීන් උතුන් කරවා කීර්ති පවත්වා ජාතිභේද කරවා කුලදරුවන් දිළිඳු කරවා සිරිලක මිථ්‍යාදෘෂ්ටි කරවා සිල්වත් අය අල්වා ධන විකාරයට පමුණුවා ලංකාව ගිනිගත් ගෙයක් සේ පමුණුවා ගම ගම දෙමළුන් බඳුවා බලහත්කාරයෙන් එකුන් විසි අවුරුද්දක් රාජ්‍යය කෙළේය…”   


එම්.කේ. ජයසේන   
විශ්‍රාමික ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය   

සිංහල භාෂාව ගැන ඔබ නොදත් පුදුම දේ .

✅ජර්මානු සහ ප්රංශ භාෂාවට අකුරු නොමැත. ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ අකුරු නොමැති බව ඔබත් පිළිගන්නවාද? ඔව් ඒක ඇත්ත. ඉංග්‍රීසි, ජර්මන් සහ ප්‍රංශ භාෂාවන් රෝමානු අකුරු භාවිතා කරයි, නමුත් පුදුමය නම් රෝමන් නමින් භාෂාවක් නොමැත.

✅ඉංග්‍රීසි, ප්‍රංශ, ස්පාඤ්ඤ, ඉතාලි, ජර්මන්, නෝර්වේ, ඔස්ට්‍රියාව ආදී යුරෝපයේ ප්‍රබල භාෂා 150ක් පමණ ඔවුන්ගේ හෝඩිය ලෙස ලතින් හෝඩිය භාවිතා කරයි. නමුත් අද ලතින් භාෂාව භාවිතා කරන්නේ නැති තරම්.

✅සංස්කෘත නමින් භාෂාවක් ඇතත් අකුරු නැත. සංස්කෘත ලියා ඇත්තේ දේවනාගර අක්ෂර වලින්. මෙන්න හින්දි කියලා භාෂාවක්. ගුජරාටි කියලා භාෂාවක් තියෙනවා මරාති කියලා භාෂාවක් තියෙනවා නමුත් මේ එකකටවත් අකුරු නැහැ. ඔවුන් සියල්ලෝම ලියන්නේ දේවනාගරි අකුරෙනි. නමුත් පුදුමය නම් දේවනාගරි කියලා භාෂාවක් නැහැ.
✅සිංහල කියලා භාෂාවක් තියෙනවා. සිංහල කියලා අකුරු තියෙනවා. සිංහල භාෂාව ලියා ඇත්තේ සිංහල නමැති අකුරු වලින්ය. ලෝකයේ වෙන කොහේවත් එහෙම දෙයක් නැහැ. ලෝකයේ සිංහල අකුරු භාවිතා කරන එකම භාෂාව සිංහලය. අකාරාදී සංකේත හරහා පුළුල් ශබ්ද පරාසයක් නිවැරදිව නිරූපණය කිරීමේ හැකියාව සිංහල භාෂාවට ඇත. නමුත් ඉංග්‍රීසි ඇතුළු බොහෝ භාෂා වල අකුරු සහ ශබ්ද අතර පැහැදිලි තාර්කික සම්බන්ධයක් නොමැත. මේ අනුව, සිංහල භාෂාව ලෝකයේ වඩාත්ම උච්චාරණ භාෂාවකි.
අකුරු වලින් ලියන දේ කටින් කියන්නත් පුළුවන් කටින් කියන දේ ඒ විදියටම ලියන්න. ලෝකයේ ඇත්තේ එකම භාෂාවකි. ඒ සිංහල භාෂාවයි. “ඈ” අකුර ඇති ලෝකයේ එකම භාෂාවද සිංහලය.සිංහල භාෂාව චීන, හෙබ්‍රෙව්, දෙමළ, සංස්කෘත, ග්‍රීක, ලතින්, ඊජිප්තු ආදී භාෂා මෙන්ම ලෝකයේ පැරණිතම භාෂාවකි. පැරණි වීම පමණක් නොවේ. එය දිගටම පරිණාමය වන ජීවමාන භාෂාවකි. අද දක්වා තම පැවැත්ම ජයග්‍රාහී ලෙස ප්‍රකාශ කළ භාෂාවකි. ලෝකයේ සමහර පැරැණි භාෂා අද සම්පූර්ණයෙන් අභාවයට ගොස් ඇතත් සිංහල භාෂාවට එම ඉරණම අත්වී නැත.

✅සිංහල භාෂාව පරිගණක කරනය කිරීමේ විකාශනයේ ඉතිහාසය .
==============================
🔘1989 අවුරුද්දේ පමණ “වදන්තරුව ” නමින් කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලය විසින් සංවර්ධනය කරන ලදී. එය ප්‍රථම වාණිජ සිංහල වචන සැකසුම් මෘදුකාංග නිෂ්පාදන වලින් එකකි. මෙම ක්ෂේත්‍රයේ තවත් නව්‍යකරණයන් කරා යාමට නව පරපුරේ සංවර්ධකයින්ට ආශ්වාදයක් ලබා දුන්නේය. කෙසේ නමුත් මීට පෙර ,එනම් 1987 වසරේදී ඕස්ට්‍රේලියාවේ මෙල්බර්න් නුවර Springvale Buddhist temple බෞද්ධ විහාරස්ථානයේ විහාරාධිපති ගංගොඩවිල සෝම හිමියෝ විහාරස්ථානයේ “බොදු පුවත්” නමින් මාසික පුවත් පත්‍රිකාවක් සිංහලෙන් ඉදිරිපත් කරන ලෙස විහාරස්ථානයේ ගිහි පින්වතුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියහ. ජයන්ත ද සිල්වා නම් ගිහි මහත්මයෙක් ලිහිල් නම් HP PCL සිංහල අකුරු ශබ්ද යතුරු පුවරුවක් නිර්මාණය කළේය. යතුරුපුවරුව සහ මුද්‍රණ ධාවක නිර්මාණය කිරීමට අවශ්‍ය උපයෝගිතා එකල ජනප්‍රියව පවතී WordPerfect ( වචන සැකසුම් යෙදුම සමඟ සපයා ඇති නිසා මේ සියල්ල කළ හැකි විය. එය භාවිතා කිරීමට පහසු වූ අතර ගිහි සාමාජිකයින්ට අයත් බොහෝ පරිගණකවල සහ ලිපි ටයිප් කිරීම සඳහා පන්සලේ පරිගණකයේ ස්ථාපනය කර තිබී ඇත.
වර්ඩ්පර්ෆෙක්ට් WordPerfect මැක්‍රෝ යතුරුපුවරුවට සහය නොදැක්වූ බැවින් 1990 දී වින්ඩෝස් අන්තර්ජාලයට පැමිණීමෙන් පසු වැඩසටහන භාවිතයෙන් ඉවත් විය.

🔘1988 වසරේදී ප්‍රථම ත්‍රෛභාෂා වචන සකසනය DOS පාදක” කරගෙන බිහිවිය .THIBUS Trilingual Software System” (Windows based) ලෙස පසුව නම් කරන ලදී.

🔘පරිගණක සඳහා සිංහල භාෂා මෘදුකාංග 1980 දශකයේ අගභාගයේ සිට සිට ආරම්භ වී ඇත . නමුත් හිමිකාර අක්ෂර නිරූපණ පද්ධති සහ අකුරු සඳහා සම්මත අක්ෂර නිරූපණ ක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක් නොවීය.ඉන්පසුව CINTEC (ශ්‍රී ලංකා පරිගණක හා තොරතුරු තාක්ෂණ කවුන්සිලය) විසින් UNICODE (16-bit අක්ෂර තාක්‍ෂණය) ප්‍රමිතිය තුළ සිංහල මුලින්ම හඳුන්වා දෙන ලදී.

🔘1998 වනවිට Niranjan Meegamanna මහතා විසින් සකස් කරන ලද සිංහල වචන අන්තර්ජාල භාවිතා කරන්නන් අතර ජනප්‍රිය වන අතර KandyNew අකුරු වෙබ් සම්මත අකුරු බවට පත් වේ. මෙම මෘදුකාංගය Phonetic සහ Wijesekara යතුරුපුවරු දෙකටම සහය දැක්වීම හේතුවකි.

🔘වසර 2000 වන විට KandyNew අකුරු විස්ථාපනය කරමින් e fusion pvt ltd නමැති ආයතනය Kaputa true type font භාවිතා කිරීම kaputa.com විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. මෙය එකල සිංහල අන්තර්ගතයේ නව යුගයක් විවර කළේය.

🔘වසර 2002 වන විට මධුර කුලතුංග විසින් නිර්මාණය කරන ලද මධුර ඉංග්‍රීසි-සිංහල ශබ්දකෝෂය නිකුත් කෙරේ. ශබ්ද කෝෂ මෘදුකාංගය නොමිලේ බෙදා හරිනු ලැබීම සිංහල භාෂාව ලැබූ තාක්ෂණික පෙරළියකි. මේ සමගම දිනෙත් චතුරංග විසින් නිර්මාණය කරන ලද “සියබස” සිංහල ටයිපින් මෘදුකාංගය නිකුත් කෙරේ. මෙය Windows 98 සිට Windows 7 මෙහෙයුම් පද්ධති සමඟ තනිව ක්‍රියා කල හැකිවීය.
🔘වසර 2004 පමණ සිට ශ්‍රී ලංකාවේ සිංහල යුනිකෝඩ් අනුමත කිරීම සහ ප්‍රමිතිකරණය කිරීම සඳහා CINTEC විසින් ආරම්භ කරන ලද කාර්යය ICTA විසින් පසුව අවසන් කරන ලදී. අද ලොව පුරා මිලියන 17 ක් පමණ ජීවත් වන අතර ඔවුන්ගේ මව් භාෂාව වන සිංහල භාෂාව භාෂාව ලෙස කතා කරයි. වෙනත් භාෂා කතා කරන ජනගහනය හා සසඳන විට, ගූගල් පරිවර්තන සේවා සපයන්නේ ලොව භාෂා 7,000 න් 109 කට පමණි. ඒ 109 ට සිංහල භාෂාව ද ඇතුළත් වේ. යුනිකෝඩ් ප්‍රමිතියේ 4.0 සංස්කරණයේ සිට සිංහල භාෂාව ද ඇතුළත් වේ. මේ නිසා ඕනෑම කෙනෙකුට කියවිය හැකි වෙබ් පිටුවක් පවත්වාගෙන යාම හෝ සිංහලෙන් යමක් පළ කිරීම සිහිනයක් නොවේ. සිංහල හෝඩිය Unicode Range 0D80 – 0DFF හි දක්නට ලැබේ කෙසේ වෙතත් adobe යෙදුම් වැනි ඇතැම් මෘදුකාංග සඳහා සිංහල නිවැරදිව හැසිරවීමට නොහැකි වීමෙන් සිංහල නිර්මාණ ශීලිත්වය දුර්වලවී ඇත එයට යම් කාලයක් ගතවනු ඇත. එය මෑතකදී සිංහල භාෂාව සදහා ජාතික ආයතන වගකිවයුතු ආයතන දැක්වූ මන්දගාමේ ස්වභාවයේ ප්‍රතිපලයකි.

✅භාෂාව යනු රටක මිනිසුන්ගේ සිතුම් පැතුම් සහ ලේඛකයන්ගේ අත්දැකීම් සහ හැඟීම් සඳහා වන වාහකයයි. බුද්ධ කාලයේ සිටම ලැබුණු ඉගැන්වීම අනුව වැඩුණු භාෂා සංස්කෘතියක් අපට තිබෙනවා. සිංහල යනු සැබෑ භාෂාවකි. සිංහල භාෂාව ආරක්ෂා විය යුත්තේ එය ලෝකයේ අද්විතීය නිර්මාණයක් වන බැවිනි. යටත්විජිතවාදයේ බලපෑම සහ තර්ජන හේතුවෙන් ලෝකයේ සමහර රටවල දේශීය භාෂා මේ වන විට සම්පූර්ණයෙන්ම අතුරුදහන් වී ඇත. තුර්කි, පිලිපීනයේ ටගාලොග්, වියට්නාමයේ චුනොම් සහ ඉන්දියාවේ මුන්ඩා වැනි බොහෝ භාෂා දැන් ඔවුන්ගේ හෝඩිය වෙනුවට ලතින් හෝඩිය භාවිතා කරයි. එහෙත් ලංකාවේ බොහෝ බලපෑම් තර්ජන මධ්‍යයේ තවමත් සිංහලය සිය අඛණ්ඩ පැවැත්ම තහවුරු කර ගැනීමට සමත් වී ඇත. සිංහල භාෂාව ලස්සන පමණක් නොව සිංහල අකුරු ලෝකයේ වටකුරුම අකුරු වේ. සිංහල අකුරු මෙතරම් අලංකාර වී ඇත්තේ භාෂාව මනාව ශිෂ්ඨ සම්පන්න සහ සංවිධානාත්මක බැවින් ව්‍යාකූලත්වයකින් තොරව අදහස් ප්‍රකාශ කළ හැකි අර්ථවත් භාෂාවකි. එසේම එය ඉතා මෘදු හා සිනිඳු ශ
බ්දයක් වන අතර එමඟින් සිංහලයන් අතර සුන්දර වාතාවරණයක් නිර්මාණය වේ. සංස්කෘත භාෂාව මා දන්නා පරිදි ලෝකයේ පොහොසත්ම හා දියුණුම භාෂාවයි. කෙසේ වෙතත්, සිංහල භාෂාවේ සංස්කෘත, පාලි වලින් ව්‍යුත්පන්න වූ වචන කිහිපයක් ඇති බැවින් එම වචන මෙම භාෂාවට වර්ණය, ශබ්දය සහ අර්ථය එක් කර ඇතැයි සිතමි. ලෝකයේ හොඳම භාෂාවලින් එකක් බවට පත් කළා. පළමුව, හෝඩිය ඉතා හොඳින් නිර්මාණය කර ඇත. සෑම ශබ්දයක්ම පාහේ විවිධ තනි අකුරකින් නිරූපණය කළ හැක. එබැවින් උච්චාරණයේ පාහේ ව්යාකූලත්වය ශුන්ය වේ. දෙවනුව, වචන සුන්දර කවි සහ ගීත සඳහා සංගීතමය සහ ගලා යන ගුණයක් ඇත. තෙවනුව, වචන කෙතරම් බලවත්ද යත්, ඔබ ඒවා නිවැරදිව උච්චාරණය කරන විට, ඔබට එය සැබවින්ම දැනේ. ස්වදේශිකයෙකු ලෙස මම මගේ මව් භාෂාව ගැන ඉතා ආඩම්බර වන අතර වැඩි පිරිසක් එය ඉගෙන ගැනීමටත් එහි වටිනාකම සහ අලංකාරය අගය කිරීමටත් උත්සාහ කල යුතුය .

✅සිංහල හෝඩිය ගැන කෙටියෙන් .
====================
සිංහල හෝඩිය කොටස් හතරකට බෙදිය හැකිය.

☑️වේදේහ අනෝමදස්සී හිමියන් විසින් මුලිකව නිර්මාණය කලයි විශ්වාශ කරන සිදත්සගරා හෝඩිය.පැරණිම සිංහල අක්ෂර මාලාව.අක්ෂර 30 .ස්වර 10 .
☑️ශුද්ධ සිංහල හෝඩිය/ අමිශ්‍ර සිංහල හෝඩිය / එළු හෝඩිය (අකුරු 30) මෙයට අනෙකුත් භාෂා වල අකුරු මිශ්‍ර නොවූ පිරිසිදු සිංහල අකුරු ඇතුළත් වේ.

☑️මිශ්‍ර සිංහල හෝඩිය (අකුරු 54) මිශ්‍ර සිංහල හෝඩිය ව්‍යුත්පන්න වී ඇත්තේ වෙනත් භාෂාවලින් (පාලි සහ සංස්කෘත භාෂාවෙන් එකතු කරන ලද අකුරු) අකුරු එකතු කිරීමෙනි.

☑️නූතන සිංහල හෝඩිය ලෙස. (අකුරු 60) ජාතික අධ්‍යාපන ආයතනයේ මැදිහත්වීමෙන් ඉහත හෝඩිතුනට අයත් නොවූ සිංහල භාෂාවට මෑතකදී එක් වූ අකුරු ඉවත් කර මෙම හෝඩිය සකස් කර ඇත.

සිංහල භාෂාව අද තත්වය .
==============
ජාතික හා ලෝක වටිනාකමක් ඇති මේ සුන්දර භාෂාව අද අවදානම් තත්ත්වයකට පත්වීම කනගාටුවට කරුණකි. ඇත්තටම ලස්සන භාෂාවක්. ශ්‍රී ලාංකිකයෙක් වීම ගැන ආඩම්බරයි. වර්තමානයේ සිදුවන සීග්‍ර බටහිර බලපෑම නිසා සිංහල භාෂාව විනාශ වී යන ආකාරය නිරීක්ෂණය වේ . මේ ලස්සන භාෂාවේ හිමිකාරයන් අද සිංහල භාෂාව අතහැර ඉංග්‍රීසි භාෂාව පසුපස දුවන අකාරය පෙනේ.මේ අතර ප්‍රභූ සහ මධ්‍යම පාන්තිකයින් සිංහල භෂාව අතහැර තම දරුවන්ට ඉංග්‍රීසියෙන් අධ්‍යාපනය ලබා දීමට උත්සාහ කිරීම කනගාටුවට කාරණයකි. . බොහෝ මුද්‍රිත අනුවාද වල මුල් භාෂා රටාව නිතර භාවිතා නොවේ.භාෂාව වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්ව ඇත. කෙසේ වෙතත්, කෙටි පණිවිඩ යැවීමට උපකාර වන යතුරුපුවරු සහ යෙදුම් ද මේ අතර සංවර්ධනය කර තිබීම සුභවාදී ලක්ෂණයකි.

සටහන :-අන්තර්ජාලය ,පොත පත උදවුවෙන් නිර්මාණය කරන ලදී .

  සිංහල වීම නිසා නන්නත්තාරවූයාපනයේ සරණාගතයෝ

යාපනය යන නම ඇසූ පමණින් එම දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ සිංහලයෙකු ලබා සිංහල නමක්‌ හෝ ඇසෙනු යෑයිට අපට සිතෙන්නේ නැත. ජාතිවාදී වූත් ගෝත්‍රික වූත් උතුරේ දෙමළ දේශපාලනය ලෝකයට එහෙම සිතන්නට පවා ඉඩ තබා නැත. නමුත් සැබෑව එය නොවේ. මේ ගෝත්‍රික දේශපාලකයන් කතා කරන්නේ කොලේ වසාය. අතීතයේ යාපනය අදට වඩා බෙහෙවින් වෙනස්‌ වූ යාපනයක්‌ විය. වසර 30ට එපිට එදා යාපනයේ ජීවත්වූ සිංහල මිනිසුන්ගෙන් කීප දෙනකුද අද වන විට යුද්ධය නිම වීම හේතුවෙන් යාපනයේ සිය උරුමය සොයා යාපනයට ගොස්‌ තිබේ. මේ මිනිස්‌සු අද වන විට යාපනය නාවක්‌කුලි ගම්මානයේ පදිංචිව සිටිති.

අතීතයේ තමන් ජීවත්වූ යාපනයේ ස්‌වභාවය පිළිබ`දව ඔවුහු ආදරයෙන් කතා කරති. ඒ සො`දුරු අතීත ස්‌මරණයන් තෘප්තියෙන් සිහි කරති. එදා තරුණයන්ව සිටි ඔවුහු අද ජීවිතයේ සැඳෑ සමය ගත කරමින් සිටින්නෝය. තමන්ට හුරු පුරුදු වාස භූමියට ජීවිතයේ අවසන් සමයේ හෝ එන්න ලැබීම පිළිබ`ද ඔවුහු සතුටින් පිනා ගොස්‌ සිටිති. සිය අතීතය ආවර්ජනය කිරීම ස`දහා මුලින්ම අප හා එක්‌වූයේ හේවාකෙටෙබගේ සිරිසේනය. ඔහු දැන් හැත්තෑ හය වන වියේ පසුවන්නේය. ඔහු සිය අතීත කතාව මෙසේ දිග හරින්නට වූයේය.

“මා ඉස්‌සරවෙලාම යාපනේට අවේ 1949 අවුරුද්දේ. මම මෙහේ එනකොට පොඩි කොල්ලෙක්‌. එතකොට මගේ වයස අවුරුදු 10 ක්‌ විතර ඇති. මගෙ මාමල කාලයක්‌ තිස්‌සේ පදිංචිව උන්නේ යාපනේ. මං ආවේ මෙහේ හිටපු අපේ මාමලාගෙ ගෙදර. එයාලා මෙහේ ලොකු බේකරියක්‌ කළා. ඒකේ නම චන්ද්‍රd බේකරිය. මාමලා යාපනේ පදිංචියට ඇවිල්ලා තියෙන්නේ 1920 විතර. මම එන දවස්‌ වල සිංහල අය තමයි මෙහේ බේකරි සම්පූර්ණයෙන්ම වාගේ කළේ.”

“මම ඉතින් මෙහේ එනකොට පොඩි කොල්ලනේ. මමත් බේකරියේ වැඩට උදව් කරගෙන හිටියා. ඒ දවස්‌ වල ඉතින් සිංහල දෙමළ කියලා බේදයක්‌ තිබුනේ නෑ. සිංහල අය තමයි යාපනේ බේකරි, තේ කඩ, රත්තරන් බඩු කඩ, වඩු මඩු කරගෙන උන්නේ. ඒ දවස්‌ නම් හරිම ලස්‌සනයි.”

“ඔහොම ටික කාලයක්‌ යනකොට, මගෙ මතකේ හැටියට 1958 විතර, ශ්‍රී කොලොප්පම ඇති වුණා. ඒ කියන්නේ ශ්‍රී අකුරට විරුද්ධව දෙමළ මිනිස්‌සු වැඩ කරන්න පටන් ගත්තා. ඒ දවස්‌ වල අපි ඒ තරම් හිතුවෙ නෑ මෙච්චර ලොකු කලබලයක්‌ වෙයි කියලා.”

“මම ඒ වෙනකොට නුවරින් බැ`දලා නෝනවත් අරගෙන යාපනේ ඇවිල්ලයි හිටියේ. අපි ශ්‍රී කොලොප්පම වුණාට පස්‌aසෙත් යාපනේ හිටියා. ඊට පස්‌සේ අපිට 1977 කලබල නිසා යාපනෙන් යන්න වුණා. අපි අනුරාධපුරේ ගිහින් හිටියේ. අපි ඊට පස්‌සේ ආයෙත් යාපනේට ආවා. 1983 අවුරුද්දෙදි ඉන්නම බැරි තත්ත්වයක්‌ අපිට උදා වුණා. 83 දවසක්‌ අපිට එක පාරටම හමුදාවෙන් කිව්වා නාග විහාරේට එන්න කියලා. අපි ඇ`දන් උන්නු ඇඳුම් පිටින් පන්සලට ගියා. පස්‌සේ හමුදාව කිව්ව දේ අදහා ගන්න බැරි වුණා. අපිට කිව්වා බස්‌ වල නැගලා පුළුවන් තරම් ඉක්‌මනින් අනුරාධපුරෙන් එහාට යන්න කියලා.”

“මහත්තයෝ… එදා දැනුන හැ`ගීම කියන්න බෑ. අපි හරි හම්බ කරපු සේසතම දාලා ඇ`දිවත පිටින් අපිට යන්න වුණා. මගේ ජීවිතේ අමතක නොවෙනම දවස එදා. අපි අපේ තරුණ කාලේ ගෙව්වේ යාපනේ. ඒ දවස්‌ වල යාපනේ සිංහල මිනිස්‌සු 15,000 ට එහා හිටියා. මම දැනුවත්ව බේකරි හාරසිය අසූ ගාණක්‌ තිබුණා. සිංහල මහා විද්‍යාලයේ තමයි යාපනේ තිබුණ ලොකුම විද්‍යාගාරය තිබුනේ. 1983 අවුරුද්දෙ ඉස්‌සරවෙලාම දෙමළ මිනිස්‌සු පන්සල් වලට ගැහුවා. හැබැයි හැමෝම නෙමෙයි. අපි අනාථ වෙලා. අපිව ඉස්‌සරලම අනුරාධපුර රත්නමාලී එකට අරන් ගියා. ඊට පස්‌සේ වවුනියාව මාමඩුව ප්‍රදේශයේ පදිංචි කළා. එහෙත් ඉන්න බැරිවුණා. පස්‌සේ ආයේ මිහින්තලේ හිටියා. පස්‌සෙ තමයි යුද්දේ ඉවර වුණාම යාපනේට ආවේ.” 83 ජූලියේ දී යාපනයේ ඇවිලුණු මේ දෙමළ ජාතිවාදී ගින්න ගැන කවුරුත් කතා කරන්නේ නැත. එය මුළුමනින්ම සිංහල ජාතිවාදීන් දකුණේ ඉපිදවූ කළු ජුලියේ දුමෙන් වැසී ගොස්‌ය.

යුද සමයේ පවා යාපනයේ සිංහල මිනිස්‌සු ජීවත් වූහ. ඔවුන් තම අඳුරු අතීතය මතක්‌ කර සිටියේ හැ`ඩූ කඳුළිනි. යාපනය නාවක්‌කුලි ගම්මානයෙන් අපට හමු වන ඒ රූපවතීගේ කතාව හැ`ගීම් බරය. ඇය ඇගේ කතාව අප හමුවේ මුදා හරින්නේ මෙසේය.

“මගේ උපන් ගම යාපනේ. අපේ අම්මගේ සහෝදරයෝ ඔක්‌කොම මෙහේ රත්තරන් බඩු කඩ කරගෙන හිටියේ. අපි යාපනේ හිටියේ ගොඩක්‌ සතුටින්. ඒත් කළබල ඇති වුණා. ඒ දවස්‌ වල අපේ රත්තරං කඩ ඔක්‌කොම කොල්ල කෑවා. ගිනි තිබ්බා. පංසලට බෝම්බ ගැහුවා. යාපනේ සිංහල ඉස්‌කොලෙත් කැඩුවා. ඊට පස්‌සේ අපි 1977 යාපනේ දාලා ගියා. ගිහින් ආයෙත් ආවා. 1983 ලොකුවටම කළබල වුණ නිසා දවසක්‌ ආමි එකෙන් කිව්වා අපිට අනුරාධපුරෙන් එහාට යන්න කියලා. එත් අපිට යන්න බැරි වුණා. මොකද ඒ වෙනකොට කොටි අපේ මල්ලිලා දෙන්නව අල්ලන් ගිහිල්ලා තිබුණෙ. අපේ මල්ලිලා සමුපකාරෙට ගිහිල්ලා එනකොට තමයි කොටි අල්ලගෙන තියෙන්නේ. කොහොම හරි උදේ 10 ට විතර මල්ලිලා දෙන්නා කොටි අල්ලගෙන ගියා කියලා අ`දුනන කෙනෙක්‌ කිව්වා. ඊට පස්‌සේ අම්මයි තාත්තයි මමයි මල්ලිලා එනකම් හිටියා. කොටි මල්ලිලාව එව්වෙ නෑ. ඊට පස්‌සේ අපිට යන්න බැරි වුණා.”

“කොටි අපිව යාපනේට කොටු කර ගත්තා. අපි ඒ විදියට ටික කාලයක්‌ ඉන්නකොට ආරංචි වුණා මල්ලිලා වන්නිවල හිර කරන් ඉන්නවා කියලා. පස්‌සේ අපි වන්නියට ගියා මල්ලිලා හොයන්න. අපි උන්ගෙන් මල්ලිලා ගැන අහනකොට කිව්වා ඒ අයව නිදහස්‌ කරනවා. හැබැයි දැන්මම නෙමෙයි කියලා. ඊට පස්‌සේ හමුදාව යාපනේ අල්ලන්න ආවා. මගේ මතකේ හැටියට ඒ 1996 අවුරුද්ද. එදා දෙපැත්තෙන්ම හො`දටම ගහ ගත්තා. හිතා ගන්න බැරි තරම් තත්ත්වය භයානක වුණා. එදා අපි දුවලා ඇවිල්ලා හැංගුනේ නාවක්‌කුලි වල. මටත් තුවාල වුණා. මගේ මල්ලිලා උන්ගෙ හිරකාරයො විදිහට මැරුණා”. ඇය කතාව හමාර කළාය.

එවකට යාපනයේ සිටි සිංහලයන් 15,000 ක්‌ දෙමළ ජාතිවාදීන් විසින් පන්නා දැමනු ලැබීය. අනෙක්‌ පිරිස කොටි සිරකරුවෝ වූහ. සමහර අසරණ සිංහලයෝ මේ දෙමළ ජාතිවාදීන්ගේ සිරකරුවන් ලෙස අන්ත දුක්‌ වි`ද මිය ගියහ. ඔවුන් කළ එකම වරද සිංහල වීමය.

සිංහල වූ හේතුව මතම පමණක්‌ සිංහල කඩ සිය ගණනක්‌ ගිනි තැබිණි. යාපනයේ සිංහල මහා විද්‍යාලය විනාශ කර දැමිණි. එවකට අධ්‍යාපනය එහි අධ්‍යාපනය ලබමින් සිටි දරුපැටවු තුන්දාහකගේ අධ්‍යාපනය විනාශ විය. යාපනයේ පන්සලට බෝම්බ ගසා කුඩු කෙරිණි. මේ තුච්ඡ අපරාධය කළේ සාමාන්‍ය දෙමළ වැසියන් නොවේ. කොටි විසින් වියරු වට්‌ටවන ලද දෙමළ ජාතිවාදීන් විසිනි.

මේ අවතැන් වූ සිංහල සරණාගතයන් ගැන කතා කරන එකෙක්‌ නැත. මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය වීම පිළිබ`දව හ`ඩ නගන එකෙක්‌ නැත. සාර සුබාවට ජීවත්වෙමින් සිටියදී ස්‌වකීය සබ්බ සකලමනාවම පැහැරගෙන ඇ`දිවත පිටින් පාරට ඇද දැමූ මනුෂ්‍යයන්ට අහිමි වූ දේපළ ගැන කතා කරන්නට එකෙක්‌ නැත. කොටින් විසින් පැහැරගෙන ගොස්‌ සිරකරුවන් ලෙස වධ බන්ධනයට ලක්‌ කර මරා දැමූ සිය ගණනක්‌ වූ යාපනයේ සිංහලයන් ගැන කතා කරන්නට මානව හිමිකම් සංවිධාන නැත. තැන් තැන්වල සරණාගතයන් ලෙස දුක්‌ වි`දිමින් ජීවත්වූ, එසේ දුක්‌ වි`දිමින්ම සිට මියගිය, යළිත් යාපනයට ගියත් අන්ත දිළින්දන් ලෙස ජීවිතය අරඹන්නට සිද්ධ වී ඇති මේ මිනිසුන්ගෙන් කොල්ල කෑ ජීවිතය ගැන කතා කරන්නට පපුකැණති උණුවන උන් නැත.
ඛේදවාචකය මෙයය. ජාතිවාදයේ ම්ලේච්ඡත්වයට ජාතිභේදයක්‌ නොවේ. දකුණේ කළු ජූලියේ තිරිසන්කම ගැන කොන්දේසි විරහිතව දකුණේ සිංහල සමාජය පශ්චාත්තාප වී තිබේ. ඒ ම්ලේච්ඡත්වයේ ප්‍රමාණය පිළිබ`ද ස්‌වයං විවේචනයක්‌ තිබේ. දකුණේ නැවත කළු ජූලි උපදින්නේ නැත. එහෙත් උතුරේ එදා සිදුවූ නින්දිත අපරාධ පිළිබ`දවත් ඒ අපරාධයන්හි වින්දිතයන් පිළිබ`දවත් කිසිවෙකුගේ පශ්චාත්තාපයක්‌ නැත. අදත් උතුරේ ක්‍රියාත්මක දෙමළ ජාතිවාදයේ නින්දා සහගත නිරුවතට විවේචනයක්‌ නැත. උතුර මේ මොහොතේත් ගිලී ඇත්තේ ගෝත්‍රික ජාතිවාදය තුළය. උතුරේ දෙමළ දේශපාලනය විසින් කුළුගත්වමින් සිටින්නේ දෙමළ ජාතිවාදයේ තිරිසන් කමය. යුද්දයෙන් පෑරුණු සිත් වල උපන් තුවාල මේ උන්මන්තකයන් විසින් සුව වන්නට ඉඩක්‌ දෙන්නේ නැත. සංහි`දියාව ස`දහා ඉඩක්‌ ලැබෙන්නේ නැත.

සාධාරණය ඉෂ්ටවිය යුත්තේ වාර්ගික අවශ්‍යතා අනුව නොව, යුක්‌ති ධර්මය අනුවය. අප බලා සිටින්නේ යාපනයෙන් පලවා හළ පහළොස්‌ දහසකට අධික සිංහලයන්ගේ ජීවිත අවනඩුව පසි`දන ආකාරය දෙසය.

මුලතිව්
ප්‍රසන්න ප්‍රදීප්

http://www.divaina.com/2014/09/28/feature01.html

තුන් හෙළය පළාත්වලට බෙදුනේ මෙහෙමයි!

ශ්‍රී ලංකාව පුරාණයේ පාලනයේ පහසුව සඳහා බෙදී තිබුණේ රුහුණු, මායා, පිහිටි වශයෙනි. ශ්‍රී ලංකාවේ දකුණු මැද පෙදෙසේ කඳු රාශියක්‌ පිහිටා තිබුණ අතර අඩි 8292 ක්‌ උසැති පිදුරුතලාගල ඒවායින් උසම කන්ද විය. මේ වන විට උඩරට නමින් හඳුන්වනු ලබන මේ අති විශාල කඳුකර ප්‍රදේශය, සුවදායක, ශීතල දේශගුණයකින් ද යුක්‌ත විය. ස්‌වභාවයෙන්ම හැම කල්හිම දිය පිරුණු ගංගා හා ඇළ ,දොළ, නිසා මේ ප්‍රදේශයේ ජලය සුලබය. මේ ගංගා තැන් තැන් වල විසිතුරු දිය ඇලි ලෙසින් පහළට ගලනු දැකීම උඩරට ප්‍රදේශයටම ආවේනික දසුනක්‌ විය. මුළුමහත් කඳුකර ප්‍රදේශයම සරුවට වැඩුණු වෘක්‍ෂලතාවන්ගෙන්ද, ස්‌වාභාවික සුන්දරත්වයෙන් ද, අනූනය. මේ සෞන්දර්ය උඩරට පිහිටි කඳුවල ද මැනවින් දැකගත හැකිය. කඳුකර පෙදෙසේ සාමාන්‍ය වාර්ෂික වර්ෂාපතනය අඟල් 80 සිට 125 දක්‌වා ද වෙයි. රම්බොඩ හා නකල්ස්‌ පෙදෙස අවට මහවැලි ගඟේ ඉහළ නිම්නයේ වාර්ෂික වර්ෂාපතනය අඟල් 140 සිට 200 දක්‌වා වෙයි. අනෙක්‌ ප්‍රදේශවලට වඩා විශාල ස්‌වභාවයකින් යුක්‌ත ඌව කඳුකරයේ හා නැගෙනහිර කඳුකරයේ වාර්ෂික වර්ෂාපතනය අඟල් 65 සිට 100 දක්‌වා පවතී. මේ පුරාණ කන්ද උඩරට අසිරියෙන් බිඳකි. සිංහල රජවරුන්ගේ අන්තිම බලකොටුව වූයේ කඳුවලින් වටවූ උඩරට රාජ්‍යයයි. යුරෝපීය සතුරන් පහත රට අල්ලාගෙන සිටියදී නිදහස ආරක්‍ෂා වී තිබුණේ මේ කන්ද උඩරට රාජ්‍යයේ ය.

මහවැලි ගඟට නැගෙනහිරින් පිහිටි මුළු පෙදෙස ද, පහළ ඌව ද, හම්බන්තොට, ගාලු, මාතර, දිස්‌ත්‍රික්‌කද ඇතුළත් වූ රුහුණු රටේ අගනුවර වූයේ මහගම හෙවත් මාගමය. දැන් මාගම හඳුන්වන්නේ තිස්‌සමහරාමය ලෙසය.

රජරට ගැන සඳහනක්‌ 9 වැනි සියවස දක්‌වාම වංශකතාවල සඳහන් නොවන නමුත් ක්‍රි. පූ. 161 වැන්නේදී දුටුගැමුණු මහ රජතුමා ලංකාව එක්‌සේසත් කිරීමට පෙරාතුව විසූ රජවරුන් අනුරාධපුරය රාජධානිය කරගෙන රජකම් කළ රජරට ප්‍රධාන දිසා හතරකට අනුව නම් කරනු ලැබූ ප්‍රදේශ හතරකට බෙදා තිබුණේය. මෙයින් ඉහළ වැදගත්කමක්‌ ලැබී තිබුණේ 66 වැනි සියවසේ අවසානයේ පටන් දකුණු දේශයටය. දකුණු දේaශය පාලනය කරන ලද්දේ උප රාජයකු විසින්ය. දොළොස්‌ වැනි සියවසේ අගභාගය වන විට මේ නම් වල වෙනසක්‌ ඇති වී රජරට පිහිටි රට යනුවෙන් හැඳින්වීම ඇරඹිණි. දකුණු දේශය හා මලය දේශය එක්‌කොට මහයා රට යනුවෙන් හැඳින්වීම ඇරැඹිණි. මායා රට යනුවෙන් හැඳින්වූයේ එය මායා හෙවත් මායාගේ ප්‍රදේශය යන අර්ථයෙනි.

වෙනසකට භාජන නොවූ රුහුණු රට හෙවත් රෝහණ දේශයත් මායා රටත් එක්‌කොට ත්‍රිසිංහල රාජ්‍ය හෝ තුන් රාජ්‍ය වශයෙන් හැඳින්විය.

රජරටත් රුහුණත් එකිනෙකින් වෙන් කරන ලද්දේ මහවැලි (මහවැලි) ගඟෙනි. මහවැලි ගඟ යටකී රාජ්‍ය දෙකට රැකවරණ ලබාදුන් බාධක ගංඟාවක්‌ විය. ක්‍රි. පූ. දෙවැනි සියවසේදී දුටුගැමුණු කුමරු විසින් මෙහෙයවූ යුද්ධයේදීත්, දොළොස්‌වැනි සියවසේදී පරාක්‍රමබාහු රජු සහ මානාභරණ රජු අතර පැවැති අභ්‍යන්තර යුද්ධයේදීත් මහවැලි ගඟ අසල බොහෝ සටන් පැවති බව සඳහන් වේ. ගඟදිගේ පිහිටි තොටුපොළවලට රැකවරණය පතා පිහිටුවන ලද බළ කොටු රාශියකට විජිත නගර නමැති මහබළ කොටුවෙන් උදව් ලැබී ඇත. දොළොස්‌වැනි සියවසේ පොළොන්නරුව යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ මේ බල කොටුවයි. පොළොන්නරුව යුද්ධෝපක්‍රමික අතින් වැදගත් විය. රුහුණෙන් සිදුවන ආක්‍රමණවලින් රජරට රැකුණේ පොළොන්නරුවෙන් ලැබුණ ආරක්‍ෂාව නිසාය. එසේම ආක්‍රමිණිකයන්ගෙන් තර්ජන එල්ලවූ හැම විටම එයට එරෙහිව ලහි ලහියේ ආරක්‍ෂාව සංවිධාන කිරීමට හා අවශ්‍ය වූ විටෙක රුහුණු පාලකයන්ට පලායැමට සුදුසු තැනක්‌ වූයේද පොළොන්නරුවයි.

පුරාණ යුගයේ රට බෙදා තිබුණු පිළිවෙළ ගැන හෝ එබඳු කොටස්‌ පාලනය කළ ආකාරය ගැන හෝ මෙතෙක්‌ ලැබී ඇත්තේ තොරතුරු ස්‌වල්පයක්‌ පමණකි. එසේ වුවද 8 වැනි සියවසේ සිට 12 වැනි සියවස දක්‌වා කාලය එනම් මධ්‍යතන යුගයේ පාලනය කරන ලද ආකාරය පිළිබඳ තොරතුරු රාශියක්‌ (ක්‍රි. ව. 1187 – 1196 ) කාලයේ රජකළ නිශ්ශංකමල්ල රජු විසින් කරවන ලද ටැම් ලිපියක “තුන් හෙළය” (රුහුණු, පිහිටි, මායා) ගැන සඳහන් වේ.

පහතරට වියළි ප්‍රදේශය සිංහල සභ්‍යත්වයේ මුල් බිමය. ඒ හේතුවෙන් එම ප්‍රදේශය ඉතිහාසයේ වැදගත්ම ප්‍රදේශයයි. ශ්‍රී ලංකාවේ භූමි ප්‍රමාණයෙන් සියයට හැත්තෑවක්‌ පමණ වන මේ ප්‍රදේශයට වයඹ, උතුර, ඊසාන, උතුරු මැද, නැගෙනහිර, ගිණිකොණ යන මේ කොටස්‌ ඇතුළත්ය. ඔක්‌තෝබරයේ සිට අප්‍රේල් දක්‌වා පමණක්‌ වැසි ලැබෙන නිසාත් (ඊසාන මෝසම්) මැයි සිට සැප්තැම්බර් දක්‌වා නියඟ ඇතිවන නිසාත්, (නිරිත මෝසම්) මේ ප්‍රදේශ වියළි කලාපය යනුවෙන් හැඳින්වෙයි.

ප්‍රධාන වශයෙන් යුරෝපීය ජාතීන් තුනක්‌ සමග නිරන්තරයෙන් පැවති අරගල අවසානයේ 1815 මාර්තු 02 දින උඩරට ගිවිසුම අත්සන් කිරීමෙන් පසුව රටේ පාලනයට ඉංග්‍රීසීන් අවතීර්ණ වීමත් සමගම, එතෙක්‌ පැවති පාලන ක්‍රමය ද වෙනස්‌වීම ඇරැඹිණි. ඒ අනුව ලංකාවේ පාලනතන්ත්‍රය පරීක්‍ෂා කිරීම සඳහා බ්‍රිතාන්‍ය රජය විලියම් කෝල්බෘක්‌ සාමිවරයා පත්කරනු ලැබ 1824 අප්‍රේල් මාසයේදී අවශ්‍ය කටයුතු සඳහා ලංකාවට පැමිණියේය. දිවයිනේ විවිධ ප්‍රදේශවල සංචාරය කරමින් විවිධ පුද්ගලයන්, සමිති සමාගම් හමුවෙමින් එක්‌ රැස්‌කර ගත් කරුණු පදනම් කොටගෙන පරිපාලනය පිළිබඳ විශාල වෙනස්‌කම් සිදුවිය යුතු බවට නිර්දේශ ඉදිරිපත් කරමින් 1832 මාර්තු මාසයේ දී ඔහු සිය වාර්තාව බ්‍රිතාන්‍ය රජයට ඉදිරිපත් කළේය.

මේ වනවිට උඩරට පහතරට යනුවෙන් ක්‍රියාත්මක වූ පාලන ක්‍රමය එක්‌කරමින් එකම පාලනයක්‌ බවට පත්කළ යුතු බව කෝල්බෘක්‌ හා කැමරන් නිර්දේශයන් වූ අතර දිවයිනම පරිපාලන පළාත් පහකට වෙන් කිරීම තවත් එක්‌ නිර්දේශයක්‌ විය.

යාපනය අගනගරය කරමින් උතුරු පළාත ගාල්ල අගනුවර කරමින් දකුණු පළාත, ත්‍රිකුණාමලය අගනුවර කරමින් නැගෙනහිර පළාත, කොළඹ අගනුවර වශයෙන් බස්‌නාහිර පළාත හා මහනුවර අගනගරය මධ්‍යම පළාත ඉහත කී නිර්දේශය අනුව පිහිටුවන ලැබූ පළාත් පහයි. එක්‌ පළාතක ප්‍රධාන රටකරවන නිලධාරියා ආණ්‌ඩුවේ ඒජන්ත වශයෙන් හැඳින් විය. ආණ්‌ඩුවේ ඒජන්තවරු පස්‌ දෙනකුට සීමාවීම අනුව ආණ්‌ඩුවේ මුදල් විශාල ප්‍රමාණයක්‌ අඩුකර ගැනීමට හැකි වීම ඉහතකී නිර්දේශයේ එක්‌ වැදගත් අංගයක්‌ විය. මේ පළාත් බෙදීයැමේ කිසිදු ඓතිහාසික හෝ ස්‌වාභාවික හෝ දේශපාලන සම්බන්ධකම් ගැන සැලකිල්ලක්‌ දක්‌වා කරන ලද්දක්‌ නොවන බව සඳහන් වේ. මුළු රටෙන් 1/5 ක්‌ පමණ විශාල වූ කොටසක්‌ එක්‌ පළාතකට වෙන්වීම, මේ පළාත් බෙදීමේ ප්‍රධාන දුර්වලකමක්‌ වශයෙන් හැඳින්වෙන අතර ගමනාගමන දුෂ්කරතා බෙහෙවින් බලපැවැත් වූ එකල තම පාලනය අදාළ පළාතේ බොහෝ කොටස්‌ ආණ්‌ඩුවේ ඒජන්තවරයාගේ අවධානයෙන් ගිලිහීයැම හේතුකොට ගෙන ජනතාවට මහත්වූ දුෂ්කරතාවන්ට මුහුණදීමට සිදුවිය.

ආරම්භයේ 1834 දී පළාත් පහක්‌ වශයෙන් පැවතිය ද , ශ්‍රීමත් කොලීන් කැම්බල් ආණ්‌ඩුකාරයා (1841 – 1847) 1845 දී හලාවත, පුත්තලම හා සත්කෝරළය එක්‌කොට, පුත්තලම අගනුවර ලෙස පවත්වමින්, වයඹ පළාත බිහිකළේය. 1856 දී නැවත වරක්‌ වයඹ පළාතේ අගනුවර කුරුණෑගල බවට පත්කරන ලදී. 1870 දී නැගෙනහිර පළාතේ අගනුවර වශයෙන් පැවති ත්‍රිකුණාමලය වෙනුවට මඩකලපුව තෝරා ගන්නා ලදී.

1872 සිට 1877 දක්‌වා වසර පහක්‌ ආණ්‌ඩුකාරධූරය දැරූ ශ්‍රීමන් විලියම් හෙන්ද්‍රිතුමාට, නුවර කලාපයේ හා තමන්කඩුවේ කළ සංචාරයකදී වැටහී ගිය පරිදි යාපනය දිසාපතිවරයාට ඈත සිංහල ගම් දනව් වෙනුවෙන් කටයුතු කිරීමේ දුෂ්කරතාවය පෙනී ගියෙන් 1873 දී අනුරාධපුරය අගනගරය කරමින් උතුරු පළාතට අයත්කොට තිබූ නුවර කළාපයත්, නැගෙනහිර පළාතට එක්‌කොට තිබූ තමන්කඩුවත් එක්‌කොට උතුරු මැද පළාත පිහිටුවීය.

එක්‌දාස්‌ අටසීය අනූව පමණ වන විට මොණරාගල, වැලිමඩ හා බදුල්ල ප්‍රදේශවල වතු වගාව සීග්‍රයෙන් වර්ධනය වන්නට විය. මේ වනවිටත් මෙකී ප්‍රදේශ ද මහනුවර අගනුවර කොට ගෙන පිහිටුවා තිබුණත් මහනුවර ඒජන්තගේ අවධානය යොමු වීම අපහසු කටයුත්තක්‌ විය.

මේ දුර බැහැර ප්‍රදේශ තනි පළාතක්‌ යටතට ගැනීම පාලන කටයුතු වලටද පහසුවක්‌ විය හැකි බව සලකා ශ්‍රීමත් ආතර් හැමිල්ටන් ගෝර්ඩන් ආණ්‌ඩුකාර තුමා මධ්‍ය පළාතට අයත්ව තිබූ බින්තැන්න, වියලුව, වෙල්ලස්‌ස, උඩුකිඳ, යටිකිඳ, කොටස්‌ ද දකුණු පළාතට අයත්ව තිබූ වැල්ලවාය, බුත්තල යන පෙදෙස්‌ ද එක්‌කොට බදුල්ල අගනුවර කරමින් ඌව පළාත බිහි කළේය.

එසේම කුකුළු කෝරළය, කොළොන්න කෝරළය, වැනි ප්‍රදේශවල දියුණුවට කටයුතු කිරීම අපහසු බව පෙනී ගියෙන් 1889 දී ගෝර්ඩන් ආණ්‌ඩුකාරතුමා විසින් එතෙක්‌ පිහිටුවා තිබුණු පළාත් අට තවදුරටත් පුළුල් කරමින් රත්නපුරය අගනුවර කරමින්, සබරගමුව ශ්‍රී ලංකාවේ නවවෙනි පළාත ලෙස නම් කළේය.

රුහුණු, මායා, පිහිටි වශයෙන් ක්‍රියාත්මක වූ තුන් හෙළය රටට සුදු අලියෙක්‌ වෙමින් දැනට ක්‍රියාත්මක වන පළාත් නවයක්‌ ලෙස බිහි වූයේ ඔය ආකාරයටය.

මෙයින් කෙටි කළකින්ම පරිපාලන කටයුතු ශීඝ්‍රයෙන් පුළුල් වන්නට විය. පළාත පාලනය කළ ඒජන්ත තැනට රාජකාරි කටයුතු බහුල වන්නට වූයෙන් , පළාත් දිස්‌ත්‍රික්‌ක වලට බෙදිණි. බස්‌නාහිර පළාත කොළඹ, කළුතර, ගම්පහ වශයෙන් ද, දකුණු පළාත ගාල්ල, මාතර, හම්බන්තොට වශයෙන් ද, මධ්‍යම පළාත මහනුවර හා මාතලේ ලෙස ද, ඌව පළාත බදුල්ල හා මොනරාගල යනුවෙන් හා අනෙකුත් සියලුම පළාත් ද දිස්‌ත්‍රික්‌ක වශයෙන් කොටස්‌ දෙක තුන වනසේ බෙදී වෙන්විණි.

පරිපාලනයේ පහසුව අරමුණ කොටගෙන බෙදුණු පළාත් අද වන විට සුදු අලියෙක්‌ බවට පත්වී ඇතිවා පමණක්‌ නොව උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් ජනවර්ගයන්ගේ නිජබිම වශයෙන් සලකමින් වෙනම රාජ්‍යයක්‌ පිහිටුවීමේ පදනම වශයෙන් ඒත්තු ගැන්වීමේ වෑයමක්‌ දක්‌වා ගමන්කොට ඇත.

එච්. එම්. කල්දේරා


 http://www.divaina.com/2010/03/24/badada03.html

යාපනේ දෙමළ රාජ්‍යය හා නිජබිමක සංකල්ප සම්ප්‍රදායික දෙමළ නිජබිම ඇත්තක්‌ද? බොරුවක්‌ද?

ඊළම පිළිබඳව උතුරේ සිහිනය සඳහා පදනම වැටෙන්නේ, උතුරු පළාත සහ නැඟෙනහිර පළාත සම්ප්‍රදායික දෙමළ නිජභූමි යන සංකල්පය දෙමළ නායකයන් විසින් ප්‍රකාශ කිරීමත් සමඟය. සිංහල ජනතාව විශ්වාස නොකරන සහ දෙමළ ජනතාව විශ්වාස කරන මෙම ප්‍රවාදය එයින් ලේ විලක්‌ බවට රට පත්ව තිබිණි. සංහිඳියාවේ නාමයෙන් හෝ ත්‍රස්‌තවාදය විනාශ කළ පමණින් ඊළාම් සිහිනය බොඳ නොවී රැඳී පවතින්නේ මෙම සංකල්ප ගතවීම නිසාය. විපක්‍ෂ නායක සහ දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ නායකයා වන ආර්. සම්බන්ධන් මහතා විසින් පසුගිය ‘දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහය’ට ප්‍රකාශ කරන ලද්දේ තමන් ඉල්ලා සිටින්නේ ඓතිහාසිකව පැවැතෙන දෙමළ නිජ භූමිය බවය. මේ සඳහා වන ප්‍රතිඋත්තර බැඳීම් කිහිපයක්‌ ලැබී ඇති බැවින් මෙම මාතෘකාව සඳහා සංවාදයක්‌ ඇරඹීමට ‘දිවයින’ ඉඩ වෙන් කිරීමට තීරණය කළෙමු. මේ එහි පළමු වටයයි.
පසුගිය පෙබරවාරි 14 දින ඉරිදා දිවයින පුවත්පතේ විපක්‍ෂ නායක ආර්. සම්බන්ධන් මහතා විසින් දෙමළ රාජ්‍යයක්‌ ගැන අදහස්‌ දක්‌වා තිබිණි. එම කරුණු ඓතිහාසික මූලාශ්‍ර ඇසුරින් ගොඩනැංවුණ තොරතුරු නොව ඊළාම් සාහිත්‍යය අයත් මෑත කාලයේ ප්‍රබන්ධ කළ ඒවා වෙති. පුරාණ යාපනය (Ancient Jaffna) නමැති කෘතිය 1919 දී සම්පාදනය කළ රාසනාගයම් මුදලි විසින් ප්‍රකාශ කරන්නේ යාල්පානම් වයිපවමාලෙයි, පරරාජසේකරන් උලෙයි, වයියා පඩාල්, කයිල්‍ය මාලෙයි වැනි පොත්වල ඇති උක්‌ත කතා ගැහැනුන් තම දරුවන්ට නින්ද යනතුරු කියන ලද කතා බවය. මෙම කතා උපයෝගී කරගෙන පේරාදෙණියේ ඉතිහාස කථිකාචාර්ය කේ. ඉන්ද්‍රපාලන් විසින් ලන්ඩන් විශ්වවිද්‍යාලයට 1967 දී ඉදිරිපත් කළ ආචාර්ය උපාධිය සඳහා වන නිබන්ධනය වූ Early
Tamil Settlements in Jaffna කෘතිය සඳහා පී. එච්. ඩී. (ආචාර්ය) උපාධිය ලැබුණි. එහි කියෑවෙන්නේ 1215 කාලිංග මාඝ ආක්‍රමණයේ පටන් යාපනේ වෙනම දෙමළ රාජ්‍යයක්‌ ඇතිවූ බවය. ෙ-. ආර්. ජයවර්ධන හිටපු ජනාධිපතිවරයා විශ්‍රාම සුවයෙන් පසුවන 1996 දී කීවේ මහාචාර්ය කේ. එම්. ද සිල්වා විසින් තමාට විස්‌තර කළ පරිදි උතුර – නැඟෙනහිර වෙනම දෙමළ රාජ්‍යයක්‌ තිබූ නිසා 1987 ඉන්දු – ලංකා ගිවිසුමෙන් එම භූමිය දෙමළ නිජබිම ලෙස පිළිගෙන අත්සන් කළ බවය. දැන් සම්බන්ධන් මහතා ද එම කේ. එම්. ද සිල්වාගේ ඉතිහාසය පොත බලන ලෙස අපට කියයි. එහි ඇත්තේ ඉන්ද්‍රපාලන්ගේ පී. එච්. ඩී. නිබන්ධනයේ ඇති කතන්දර ඉතිහාසයයි.

1. උතුරේ දෙමළ රාජ්‍යයක්‌ පැවතුණි නම් චෝල දේශයේ (තමිල්නාඩුවේ) බදු ගොඩනැඟිලි හා මාලිගා නටබුන්, දේවාල හා කෝවිල්, ගල් කණු, සෙල්ලිපි, මූර්ති හා කැටයම් ආදී පුරාවස්‌තු ද සාහිත්‍ය කෘති ද තිබිය යුතුය. එබඳු කිසිවක්‌ යාපනේ නැත. මන්ත්‍රී මාලිගය සපුමල් කුමරුගේය. නල්ලූර් කෝවිල ඉදිකර වූයේ හයවැනි පැරකුම්බා රජුය.

2. ජැප්නා කිංඩම් යනු පෘතුගීසීන්ට සිදුවූ වැරැද්දක්‌ පමණි. ලංකාවේ සිතියමක්‌ නැති නිසා හා රටේ අභ්‍යන්තරයේ විශාලත්වය හෝ තත්ත්වය නොදත් නිසා ලංකාව විශාල අධිරාජ්‍යයක්‌ ලෙස පරංගීහු සැලකූහ. එම්පරර් ඔෆ් කෝට්‌ටේ, කිං ඔෆ් සීතාවක, කිං ඔෆ් රයිගම, කිං ඔෆ් ගම්පල, කිං ඔෆ් ජැෆ්නා ආදී නම් භාවිතා කළේ එම කිංලාගේ කිංඩම්ස්‌ ද සඳහන් කරමිනි. ඉංග්‍රීසීන් ගෙනවුත් පදිංචි කරවූ දෙමළ කතාකරන්නන් (දෙමළ හා මුස්‌ලිම්) බලාකියා ගැනීම ඔවුන්ගේ යුතුකමක්‌ විය. ඉතිහාසය ලිවූ ඉංග්‍රීසීහු සීතාවක, රයිගම, ගම්පල හලා දමා ජැෆ්නා කිංඩම් හා කිං ඔෆ් ජැෆ්නා පමණක්‌ ඉතිරි කළහ. µ්‍රeන්සිස්‌කෝ නිගරෝ පියතුමා විසින් සම්පාදනය කරන ලදුව ක්‌වේරෝස්‌ පියතුමා විසින් ප්‍රසිද්ධ කළ Temporal and Spiritual Conquest of Ceylon කෘතියේ කියවෙන්නේ කිංඩම් 14 ක්‌ තිබූ බවය. ඒ ඔවුන්ගේ දැනුමේ ප්‍රමාණයයි.

3. යාපනය පාලනය කළේ ජැෆ්නාපටම් හි සිටි මුදලි විසිනි. යාපනය වන ලැහැබ් සහිත කැලෑවක්‌ මිස රාජධානියක්‌ නොවේ. උතුරේ වැදිආරච්චි (වඩමරච්චි) නැඟෙනහිර පස්‌හෙලපාලි (පච්චලිප්පලෙයි), දකුණෙහි තෙන් ආරච්චි (තෙන්මරච්චි) හා බටහිර වැලිගම (යාපනය) යන ආරච්චි වසම් හතර වෙරළ ආසන්නයේ තිබූ කුඩා ජනාවාස හතරයි. මුදලි යනු “මුදල්” යන අර්ථයයි. යාපාපටුනේ රේගු බදු හා වරාය බදු මුදල් අය කළ නිසා ඔහු මුදලි ලෙස හැඳින් වුණ බව ක්‌වේරෝස්‌ ග්‍රන්ථය පවසයි. මාතොටද මුදලිවරයෙක්‌ විය.

4. 1619 දී සන්කිලිගෙන් පෘතුගීසීන් යාපනය අල්ලාගත් විට ගිවිසුමක්‌ අත්සන් කරන ලදී. එය සිංහල හා පෘතුගීසි දෙබසින් සැකසිණ. සංකිලිගේ බිසව බෞද්ධ කාන්තාවකි. ඔහුගේ ඇමැතිවරු දසදෙනාම සිංහලය. අගමැති ආනන්ද අමරකෝන්ය. (ක්‌වේරෝස්‌ ග්‍රන්ථයා

5. යාපනය පාලනය කළ පෘතුගීසි කැප්ටන්ට වැඩි පැමිණිලි ගණනක්‌ ලැබුණේ පරංගි සෙබළුන් විසින් භික්‍ෂූන්ට හා විහාරස්‌ථානවලට අගෞරව හා හානි කරන බවටය. මේ බෞද්ධයන්ගේ පැමිණිලිය. (ලිස්‌බන් කෞතුකාගාර ලේඛන)

6. යාපනය මුස්‌ලිම් වෙළෙඳ නගරයක්‌ බව ක්‌aවේරෝස්‌ පවසයි. සිංහල හා දකුණු ඉන්දියානු වෙළෙඳුන්ද ඔවුන්ට සේවා සපයන්නවුන්ද මලබාර් (දෙමළ) ධීවරයන්aද, තැනින් තැන වූ ජනාවාසවල විසූහ. (ක්‌වේරෝස්‌) ගොවිතැන් ගැන සඳහන් නැත. සිංහලයන් හැරුණු විට ඉතිරි ජනගහනය වූයේ ඉඩම් අහිමි කලින් කලට එන සංක්‍රමණිකයන්ය. (ක්‌වේරෝස්‌)

7. අලිමංකඩින් දකුණෙහි සිංහල රජුගේ නිලධාරීහු පාලනය කළහ. උතුරට ගෙනගිය භාණ්‌ඩවලට බදු අයකිරීම අලිමංකඩදී සිදුවිය. යාපාපටුනින් එන දකුණු ඉන්දීය ආක්‍රමණවලට මුහුණදී පරාජය කිරීමට කිලිනොච්චි අසල රණමඩුව වැව (ඉරණමඩු) ආශ්‍රිත එම යුද ජනපදය අනුරාධපුර යුගයෙහි සිට පැවතුණි. වඩාත් උතුරේ පිහිටි සිංහලයාගේ විශාල වැව හා විශාල ජනපදය එය විය. (ක්‌වේරෝස්‌)

8. ඕලන්ද පාලනය යටතේ යාපනයේදී වෙළෙඳ බෝගයක්‌ වන දුම්කොළ වගාව අරඹන ලදී. මුලදී මේ සඳහා ඉඩම් බද්දට ලබාගත් අතර වැඩිම බදු මුදල වූ රික්‌ස්‌ ඩොලර් 4000 ගෙවන ලද්දේ රත්නසිංහ නම් අයකුටය. (හේග් කෞතුකාගාර ලිපි ලේඛන) පසුව වගාකරුවන්ට ඉඩම්වල අඛණ්‌ඩ අයිතිය ලබාදීම සඳහා 1707 දී “තේසවලමෙයි” නීතිය ඇතිකෙරිණි.

9. ඕලන්ද පාලන සමයේ නැඟෙනහිර පළාත පූර්ණ සිංහල පළාතකි. ෂෂ රාජසිංහ විසින් ත්‍රිකුණාමලයේ ත්‍රිකෝණ කොටුව (ගලේ කොටුව) බඳින ලදී. මේ අසල කොට්‌ටියාරයට ගොඩබැසි රොබට්‌ නොක්‌ස්‌ පියපුතුන් කැඳවාගෙන ගියේ මහනුවර රජු වෙතටය.

10. 1761 යාපනේ දක්‌වන ඕලන්ද සිතියමෙහි චාවාකච්ෙච්රිය අසල (තෙන් ආරච්චි ජනාවාසයේ) කුඩා වැව් 21 ක්‌ දක්‌වා ඇත. මේ තනි සිංහල ජනපදයකි. එමෙන්ම තම දේශසීමාව වූ අලිමංකඩ අසල ඕලන්ද බලකොටුව සිතියමෙහි දැක්‌වේ. ඉන් දකුණ රජුගේ පාලනයයි.

11. මහනුවරට විරුද්ධව ඕලන්දයන් කළ ආක්‍රමණ අසාර්ථකවීම නිසා ජාන් මක්‌කාර් ඕලන්ද නිලධාරියා කළේ දෙමළ අය ලවා වැරදි ඉතිහාසයක්‌ ලියවීමය. ඉල්ලීම පිළිගත් මයිල්වාතනම් පුලවර් විසින් යාල්පානම් වයිපව මාලෙයි ලියා තෑගිබෝග හා මුදලි තනතුරක්‌ද ඕලන්දයන්ගෙන් ලබාගනී. 18 සියවසේ යාපනවාසීන් දැන සිටි කරුණු විජය කුමරුගේ පටන් දක්‌වන්නට ගොස්‌ පුලවර් තම කෘතිය මහා පැටලුම් ජාලයක්‌ කරගෙන ඇත. සම්බන්ධන් මහතා ඇතුළු ඊළාම්වාදීන් ඊට “දෙමළ මහවංශය” යනුවෙන් කියති. එහි එන සෑම කරුණක්‌ම ගොතන ලද ව්‍යාජ ඒවා බව ඔප්පු කළ හැක.

12. උතුරු හා නැඟෙනහිර පළාත්වල (ඊනියා දෙමළ නිජබිමේ) මුහුදුබඩ දිගට ගව්වක්‌ පළල ඇති බිම්පටියක්‌ 1766 දී හඟුරන්කෙත ගිවිසුම මගින් ඕලන්දයන් විසින් ලබාගත්තේ මහනුවර කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජුගෙනි.

13. බ්‍රිතාන්‍ය පෙරදිග වෙළෙඳ සමාගම 1796 දී ඕලන්දයන් සතු මුහුදුබඩ ප්‍රදේශ ලබා ගැනීමේදී යාපනය හඳුන්වන්නේ යාපනේ දිසාවනිය (Jaffna Disawani) යනුවෙනි. ඕලන්දයන් පෘතුගීසීන්ගෙන් ලබාගන්නේද යාපනේ දිසාවනියයි. මේ සිංහල රජුගේ “දිසාව” නමැති යාපනය දිසාවනිය බව පැහැදිලිය.

14. 1818 ඇතිවූ වෙල්ලස්‌ස නිදහස්‌ අරගලය යාපනයටත් මුළු ලංකාවටත් තීරණාත්මක විය. තමනට අවිශ්වාසී වූ උඩරට රදල ප්‍රභූවරුන් සම්පූර්ණයෙන් වාෂ්පකර ඔවුන් තනතුරුවලින් ඉවත් කිරීම බ්‍රවුන්රිග් ආණ්‌ඩුකාර තැන විසින් කරන ලදී, ඉදිරියට පරිපාලනයට සහභාගි කරගන්නා අලුත් පංතිය උතුරේ දෙමළ කතාකරන අය අතුරින් බිහිකර ගැනීමට (Elite
class) ඇමෙරිකන් චර්ච් මිෂනාරින්ව ඉංග්‍රීසි ඉගැන්වීමට යාපනයට යෑවීය. අනාගතයේදී ලංකාවේ පාලක මධ්‍යම පන්තිය උතුරේ දෙමළ උගතුන්ගෙන් ඇති කිරීමේ එම ක්‍රියාවලිය අද ඊළාම් සටන යනුවෙන් හැඳින්වේ. 1818 අරගලය නිසා සිංහලයන්ගෙන් පළිගැනීමේ ක්‍රියාවලිය එදා සිට අද දක්‌වා ක්‍රියාත්මකය.

දෙවැනි කොටස

15. 1640 ක්‌වේරෝස්‌ සඳහන් කළ යාපනේ කැලෑව 1830 ජන. 25 දිනත් එසේමය. යාපනේ කලෙක්‌ටර් (දිසාපති) කෝල්බෲක්‌ට මෙදින එය පැවසීය. ස්‌ථිර ජනගහනයක්‌ නැති රජයේ හෝ පුද්ගලික ඉඩම් නැති ගොවිතැන් නැති කැලෑවෙන් වැසුණු වාරිමාර්ග ක්‍රම නැති යාපන අර්ධද්වීපයක්‌ ගැන කලෙක්‌ට සාක්‍ෂි දී ඇත. එනිසා කෝල්බෲක්‌ යෝජනා කළේ යාපනය දෙමළ කතා කරන්නන්ගෙන් ජනාවාස කිරීම ගැනය. පාරවල් සෑදීමට දකුණු ඉන්දියාවෙන් ගෙනා දෙමළ කතාකරන අය තම 15 අවුරුදු කොන්ත්‍රාත්තුව අවසන් වූ පසු ඔවුන්ගේ රටට නොයවා යාපනේ පදිංචිකරවා ඉඩම් හිමිකම ලබාදී ගොවි උපකරණ, සතුන් හා ගොවිතැන් කිරීමේ දැනුම ලබාදීම නිර්දේශ කළේය.

ඉඩම් අයිතිය සදාකාලිකව ස්‌ථිරකර දීමට තේසවලමෙයි සම්ප්‍රදාය මෙරට නීති පද්ධතිවලට ඇතුළත් කළේ කොමිසමේ දෙවැනි කොමසාරිස්‌ කැමරන්ය. සිංහලයාගේ හිස්‌ මුදුනට මෙසේ ඇණය ගසා ඉන් නොනැවතී ලංකාව පළාත් 5 ට බෙදීය. 1833 දී ඉන් බෙදුණු උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් අවුරුදු 3000 ක්‌ පැරණි දෙමළ නිජබිම විය. පුදුමය නම් ජයවර්ධන ජනාධිපති එය පිළිගෙන 1987 ජුලි 29 ගිවිසුමට අත්සන් කිරීමය. ජනාධිපතිවරයකුට රට ගැන දැනුමක්‌ තිබිය යුතු බව මින් පෙනේ. ලංකාවේ මුස්‌ලිමුන් දෙමළ කතාකරන්නේ ඔවුන් පාරේ වැඩට ආ අය නිසා බවත් ඔවුන්ද පාරේ භාෂාව  කතාකිරීමට පටන්ගත් බවත් කැප්ටන් ස්‌නයිඩර් පවසයි.

16. උතුරේ බිහිවන නව උගත් මධ්‍යම පන්තියට දේශපාලන බලතලද ලබාදිය යුතු බව කෝල්බෲක්‌ දිටී. එබැවින් ආසියාවේ ප්‍රථම වරට ලංකාවේ ව්‍යවස්‌ථාදායක සභාවක්‌ ඇතිකිරීමට යෝජනා කළේය. 96% වූ සිංහලයන්ට හා 3% වූ දෙමළ කතාකරන අයට දේශපාලන සම තත්ත්වය ලබාදීම ඉන් අදහස්‌ කළේය. ඉංග්‍රීසි උගතුන් දෙමළ නිසා පරිපාලනයේ පහළ මට්‌ටමේ දෙමළ අයට ආනිවාර්යයෙන් හිමි විය.

17. 1880 දී පමණ ඉංග්‍රීසි උගත් සිංහල මධ්‍යම පන්තියක්‌ බිහිවන විට දෙමළ අය දේශපාලනයේ හා පරිපාලනයේ වැජඹුණි. 1874 පී. අරුණාචලම් කේම්බ්‍රි- එම්. ඒ. සමර්ථවී ලංකාවට ආ විට කොළඹ වරාය ජැටියේ සිට ඔහුගේ නිවසට රික්‌ෂෝව ඇදගෙන ගියේ සිංහල ප්‍රභූවරුන්ය. ඉංග්‍රීසි උපාය සාර්ථකව තිබිණි.

18. 1914 දී උගත් ලාංකිකයන්ට තම ඡන්දයෙන් මන්ත්‍රීවරයකු පත්කර ගැනීමට මැකලම් ප්‍රතිසංස්‌කරණ ඉඩදුන් විට සිංහල ප්‍රභූහු තම දොස්‌තර මාකස්‌ ප්‍රනාන්දු පරදවා පී. රාමනාදන්ව ජයග්‍රහණය කරවූහ.

19. දෙමළ නායකත්වය පිළිගැනීම හේතුවෙන් සිංහල, දෙමළ, මුසිල්ම හැම දෙනාම පී. අරුණාචලම් විසින් නායකත්වය සපයමින් 1918 දී ලංකා ජාතික සංගමය පිහිටුවා සභාපතිද විය.

20. අනපේක්‍ෂිත සිදුවීමක්‌ නිසා 1920 මැනිං ප්‍රතිසංස්‌කරණ වලින් දෙමළ දේශපාලන ප්‍රමුඛත්වය බිඳවැටුණි. උගත් ලාංකිකයන්ගේ ඡන්දයෙන් මන්ත්‍රීන් 16 ක්‌ ව්‍යවස්‌ථාදායකයට පත්කර ගැනීමට ඉඩ දුන් විට සිංහල 13 ක්‌ හා දෙමළ 03 ක්‌ තේරුණි. එවිට රාමනාදන් හා අරුණාචලම් සහෝදරවරු ලංකා ජාතික සංගමයෙන් ඉවත් වී දෙමළ මහජන සභාව ඇරඹූහ.

21. 1931 සිට ඩොනමෝර් ආණ්‌ඩුක්‍රමය යටතට සර්වජන ඡන්ද බලය නිසා දෙමළ දේශපාලන බලය තවත් පිරිහී ගියේය. නමුත් දෙමළ පරිපාලන බලය එසේම විය. 1931 දී සර්ව සිංහල කැබිනට්‌ මණ්‌ඩලයක්‌ ද බිහිවුණි. දැන් දෙමළ ඉල්ලීම වූයේ ලංකාවේ පාලන බලය නොව පනහට පනහේ සිංහල – දෙමළ සමතැන් බලයයි.

22. සෝල්බරී කොමිසම මගින් ලංකාවට පාර්ලිමේන්තු ආණ්‌ඩුවක්‌ නිර්දේශ කරන ලදී. එවිට 1946 ජුනිවලදී ආණ්‌ඩුකාර මේසන් මුවර් විසින් සිංහල මහ සභාව, දෙමළ කොංග්‍රසය හා මුස්‌ලිම් ලීගය කැඳවා විමසුවේ “පාර්ලිමේන්තු ආණ්‌ඩුවක්‌ දීමට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන පක්‍ෂ කෝ” යනුවෙනි. මෙම සිංහල, දෙමළ හා මුස්‌ලිම් සංවිධාන තුන එකතු වීමෙන් වුවද පක්‍ෂයක්‌ සෑදිය හැකි බවට ආණ්‌ඩුකාරයා පොඩි “අයිඩියාවක්‌” දුණි. එය පිළිගත් සිංහල මහ සභාව, ලංකා දෙමළ කොංග්‍රසය හා මුස්‌ලිම් ලීගය එකතුවී තුන්ගොල්ලට 1/3 + 1/3 + 2/3 බල ව්‍යqහයක්‌ ඇති වඅබෝධය පිට 1946.09.06 දින සංවිධාන තුන එකතුකර යුනයිටඩ් නැෂනල් පාටි ලෙස ඉංග්‍රීසීන්ගේ වුමනවාට පක්‍ෂයක්‌ සෑදූහ.

23. දෙමළ මුස්‌ලිම් (1/3 + 1/3 + 2/3) බලය නිසා සෝල්බරි ව්‍යවස්‌ථාවේ 29 වගන්තිය මගින් ලංකාව ගැන සිංහලයාට ඇති අයිතිය වක්‍ර ලෙස නැතිකර දැමිණ. දෙමළ හා මුස්‌ලිම් අයට නැති අයිතියක්‌ සිංහලයාට නැති බව ඉන් කියවුණි.

24. මෙම සිංහල, දෙමළ, මුස්‌ලිම් සම අයිතිය සහතික වීමට සංකේතයක්‌ ලෙස 1951 දී ජාතික සිංහල කොඩිය තුළට මුස්‌ලිම් හා දෙමළ වර්ගයා ද ඇතුළත් කෙරිණි.

25. 1956 දී බණ්‌ඩාරනායක විසින් Sසබය්කැse sය්කක ඉe එයෑ දබැ දසෛජස්‌ක ක්‌බටම්ටැ සබ Ceහකදබ ලෙස සිංහල එක්‌ රාජ්‍ය භාෂාවක්‌ පමණක්‌ කරන ලදී.

26. 1972 දී මැතිනියගේ ආණ්‌ඩුව විසින් රටේ නම ශ්‍රී ලංකා ලෙස වෙනස්‌ කර ජාතිය ශ්‍රී ලාංකික ලෙස වෙනස්‌ කළාය. දැන් 1/3 + 1/3 + 1/3 } 3/3 එවිට ස්‌ථිරය සිංහලයා තවදුරටත් ජාතිය නොව ජන වර්ගයකි. ශ්‍රී ලාංකික ජාතිය තුළ ඔහු 1/3 ක ජන වර්ගයක්‌ වන්නේය. එදා 1833 දී 96% හා 3% පිරිස්‌වලට ව්‍යවස්‌ථාදායකයේ සමාන නියෝජනය ලැබීමට එය සමානය. එමෙන්ම ලංකාව 19 සියවසේ යුරෝපියන් විසින් ශිෂ්ටාචාර කළ රටක්‌ නොවේ.

27. සියල්ල සැකසුණ විට 1976 වඩුක්‌කොඩේ සම්මේලනයේ සිට ඊළාම් සටන ඇරැඹුණි. දේශපාලන පෙරමුණ, සන්නද්ධ පෙරමුණ හා ජාත්‍යන්තර පෙරමුණ (ඩයස්‌ පෝරාව) ලෙස පෙරමුණු 3 ක්‌ සටන සඳහා විය.

28. 1978 ව්‍යවස්‌ථාවෙන් බහුජාතික කොඩිය ව්‍යවස්‌ථා ගත කරන ලදී. ශ්‍රී ලාංකික ජාතියක්‌ මිස සිංහල ජාතිය හෝ සිංහල කොඩිය කතාකළ විට දඩයමට ලක්‌වේ.

29. 1987 ජුලි 29 දින එල්. ටී. ටී. ඊ. සංවිධානයට ත්‍රස්‌තවාදයෙන් බැහැර වී දේශපාලනයට අවතීර්ණ වීම සඳහා පළාත් සභා විසඳුම ලබා දුණි. ඉන්දු – ලංකා ගිවිසුම මගින් ජනාධිපති හා රජය විසින් සම්බන්ධන් මහතා පවසන බොරුව වන උතුරු – නැඟෙනහිර දෙමළ නිජබිම පිළිගෙන අත්සන් කෙරිණි. 2009 මැයි මස LTTE පරාජය වූ පසු දැන් දේශපාලන පෙරමුණ ක්‍රියාත්මකය. ඊට අර්ධ ස්‌වාධීන පාලන ක්‍රමයක්‌ උතුරේ ලබාදී ඇත. දැන් සටන වී ඇත්තේ රටේ බලය උතුරට හා නැඟෙනහිරට බෙදා ගැනීමටය.

1818 සිට 1948 දක්‌වා ඉංග්‍රීසීන් ඉටුකළ කොටස 1948 සිට මේ දක්‌වා වඩාත් හොඳින් ඉටුකිරීමට පසුගිය 68 වසර තුළ මෙරට බලයට පත්වූ එ.ජා.ප. සහ ශ්‍රීලනිප රජයන් විසින් වගබලාගෙන ඇත. 1948 දී නිදහස ලැබුණේ රටට හා ජාතියට ගැළපෙන අන්දමින් රට වෙනස්‌ කර ගැනීමට බව මේ අඳබාලයෝ නොදනිති.

ආචාර්ය සූරිය ගුණසේකර  Courtesy ඉරිදා දිවයින

ආදර්ශමත් දේශපාලාඥයින්ගෙන් පිරි ගෙරවණිය පාර්ලිමේන්තුවක් කරා,

හිටපු අගමැතිනිය සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය

1995.11.16 දින පාර්ලිමේන්තුව අමතා කළ කතාව.

ගරු කථානායකතුමනි,

යවැය ලේඛනය පිළිබඳව දීර්ඝ වශයෙන් කතා කරමින් මෙම Cසභාවේ කාලය ගැනීමට මා බලාපොරොත්තු වන්නේ නෑ. තරමක කාලයක් තිස්සේ මට මේ සභාවට කිව යුතුව තිබූ ඉතා වැදගත් කරුණක් තිබෙනවා. මෙම සභාවේ ජ්‍යෙෂ්ඨතම වූ ද වැඩිම කාලයක් සේවය කර ඇත්තා වූ ද පාර්ලිමේන්තු සභිකයා මා යයි මා හිතනවා. මේ මා සිටින්නේ සය වැනි පාර්ලිමේන්තුවේයි. එබැවින් මට මා මේ කියන කරුණ ප්‍රකාශ කිරීමට අයිතියක් තිබෙනවා. ඒ මොකක් ද? මෑත දී අප මන්ත්‍රීවරුන් හැසුරුන ආකාරය ගැන මා බෙහෙවින්ම විමතියට හා බයට පත් වුණා. මා කතා කරන්නේ විරුද්ධ පක්ෂය ගැන පමණක් නොවෙයි. දෙපාර්ශවයම ගැනයි. අපි පාර්ලිමේන්තුවේ හැසිරෙන පිළිවෙළ ගැන අසා මහජනතාව මහත් සංවේගයට හා පිළිකුලට පත්ව සිටිනවා. මෙය ගෞරවනීය ස්ථානයක්. මෙය රටේ ජනතාවගේ ව්‍යවස්ථාදායකයයි. එබැවින් ඔබ සැම මෙම සභාවේ ගෞරවය රැකිය යුතුයි.

ගරු කථානායකතුමනි,

රවය රැක ගත යුතුව තිබෙනවා. රට යැවේ. ඔවුන්ට උවමනා

ඔබ හා අප සියල්ල මෙම සභාවේ ගෞරවය රැක ගත යමහජනයා මොකද අපව පාර්ලිමේන්තුවට යැව්වේ. ඔවුන්ට කරන්නේ ඔවුන්ගේ ප්‍රශ්න නිරාකරණය කරවා ගැනීම මිස,එක් කෙනාට එරෙහිව අන්‍යෝන්‍ය වශයෙන් එකිනෙකාට , වචනවලින් බැන වැදීම නොවෙයි. අපට අමතක වෙනවා මහජන ගැලරියේ සිට අප දෙස බලා සිටින බව. විශේෂයෙන්ම පාසල් ළමුන්. ඔබ ඔවුන් ඉදිරියේ ආදර්ශමත් ලෙස හැසිරෙනවා ද? ඔවුන් මෙහි පැමිණිලා අපේ කටයුතු ගැන බලාගෙන සිටිනවා. පුදුමයක් නොමෙයිනෙ අද පාසල් හා විශ්ව විද්‍යාල මේ තත්ත්වයේ තිබීම. අප රටේ ව්‍යවස්ථාධායක වන මෙම සභා ගර්භයේ අවිනීත ලෙස අපි හැසිරෙන විට විශ්ව විද්‍යාල සිසුන් හා පාසල් සිසුන් හොඳට හැසිරෙන බවට අප බලාපොරොත්තු වන්නේ කෙසේ ද? එම නිසා අපි ඉගෙන ගන්ට ඕනෑ මීට වඩා හොඳින් හැසිරෙන්න. අප නරක භාෂාවෙන් එකිනෙකා අතර දැන ගැනීම් ඇති වුණා. අසභ්‍ය වචන පාවිච්චි කළා. මන්ත්‍රීවරුන් බොහෝ දෙනෙක් අසභ්‍ය වචන පාවිච්චි කළා. මෙසේ කෑකෝ ගසන විට මන්ත්‍රීවරුන්ට කතා කරන්න බෑ. ඔවුන්ගේ කතාවලට තදින් බාධා ඇති වෙනවා. ගරු මන්ත්‍රීවරයෙක් තවත් මන්ත්‍රීවරුන්ට අප්‍රසන්න වන යමක් කීවොත් ඔවුන් කෑක්කා ගසා ඒ අවස්ථාවේ දී කතා කරමින් සිටින තැනැත්තාට බාධා කරන මෙය එක් කරුණක් තමයි මා මෙම සභාවට නිතරම නොපැමය සිටීමට හේතුව වී ඇත්තේ .

මෙම සභා ගැබ තුළ සිදු වන කරුණු පිළිබඳව මා බෙල්ල Oසතුටට පත් වන අතර කලකිරීමට ද පත් වෙනවා. ? තත්ත්වය අවුරුද්දෙන් අවුරුද්දම ප්‍රපාතයටම යනවා. අපේ

මා අවුරුදු 40 ක් පමණ ගතවී තිබෙන මේ අවස්ථාQ කියන්නට කැමැතියි මේ තාක් කල් මා ද මෙම සහා බම ඉතා ගෞරවාන්විත බව. නිදසුනක් පාතයටම යනවා. අප නිදහස්

වශ‍ෙය ලීවරුන් කම තාක් කල් මමන මේ අවශ්ය මා ද මෙම සභාවේ හිටියා.

ගරු මන්ත්‍රීවරුන් කතා කළේ ඉතා ගෞTO) මගින් ඇතැම් කථිකයන් නම් වශයෙන් කියනවා නම් කොල්වින් ආර්. ද සිල්වා මහතා, ආචාර්ය එන.? කියනවා නම් ආචාර්ය 2. එම්. පෙරේරා පීලින්සේ

ඩයස් බණ්ඩාරනායක මහතා සහ මගේ දිවංගත ස්වාමිපුරුෂයා. ඔහුගේ කතාවලට සවන් දීමට මා පාර්ලිමේන්තුවේ සිටියේ නෑ, ජී.ජී. පොන්නම්බලම්, සිවසිතරම් වැනි මහතුන් ඉතා ගෞරව සම්ප්‍රයුක්තව ඉතා හොඳ කතාවල් පැවැත්වුවා. එහෙත් අද අපේ කථිකයන් ගැන එබන්දක් කිව හැකි ද? එම නිසා අප තීරණය කළ යුතුයි. අප මේ පාර්ලිමේන්තුවේ රැඳී සිටිනවා ද නොඑසේ නම් එය අත හැර දමා යනවා ද කියා. අපට මනාව හැසිරෙන්නට බැරි නම් අපි පාර්ලිමේන්තුවෙන් අස්වී යා යුතුයි. ඔබ සියලු දෙනාම මෙම පාර්ලිමේන්තුවේ නොසිට යා යුතුයි. රස්තියාදුකාරයින් වගේ නොහැසිරිය යුතුයි. ඒක තමයි අද වෙලා තියෙන්නේ. ගරු කථානායකතුමනි, මා මේ සතා ගරයේ සිටින දෙපක්ෂයේම ගරු මන්ත්‍රීවරුන්ට දොස් නගනවා. ඒ පැත්තට හෝ මේ පැත්තට යනුවෙන් එක් පැත්තකට පමණක් නොවෙයි මන් ද? අපේ සමහර මන්ත්‍රීවරුන් වැඩි හොඳින් හැසිරෙන්නේ නෑ. මට කියන්න කනගාටුයි ඔවුන් විවේචනයට කැමති නෑ. ඔවුන් කෑකෝ ගසමින් කථිකයාගේ කට හඬ යටපත් කිරිමට උත්සාහ කරනවා. එය නෙවෙයි ඔවුන්ගෙන් ඉටු විය යුත්තේ. ඇයි මහජනතාව අපව පාර්ලිමේන්තුවට යැව්වේ? ජනතාව වෙනුවෙන් ප්‍රයෝජනවත් සේවයක් ඉටු කිරීම සඳහායි. එසේ නොමැතිව කෑකෝ ගසමින් වගකීමෙන් තොර වූ ක්‍රියාදාමයන්වල යෙදීමට නොවෙයි.

මහජනතාව අප කෙරෙහි තබා ඇති විශ්වාසය නැති කරගන්නට

හොඳ නෑ. වැඩි කල් යන්ට ප්‍රථම අපි ඡන්දය ඉල්ලා ඔවුන් ඉදිරියට යන්ට අදහස් කරනවා නම් මෙම රටේ ජනතාව විශේෂයෙන්ම තරුණ පෙළ අපේ බෙලෙන් අල්ලා තල්ලු කර දමන්ට පුළුවන්. අපේ ක්‍රියා කලාපය වෙනස් කර නොගතොත් 1971 කැරැල්ල වගේ තවත් කැරැල්ලක් එන්ට පුළුවන්. මෙහි කෙරෙන වැඩ ගැන මහජනතාව හරිම කම්පාවකින් පසු වන්නේ.

සියලු දෙනාම බලාගෙන ඉන්නේ පාර්ලිමේන්තුව දිහා මන්ත්‍රීවරුන් කතා කරන්නේ මොනවා ද? කුණුහරුප කේන්ද? මෙහෙම තමයි ඔවුන්

ස්ථානයට අප එවා ත් සිට හොඳ ආදරයක් ත් මට විශ්වාසයි තවත්

( එය තමයි කළ

කියන්නේ. පාර්ලිමේන්තුව වැනි මෙම පාරිශුද්ධ ස්ථානයක තිබෙන රටේ මහජනතාව ඉදිරියේ අවධානයෙන් සිට හොල නොතැබුවහොත් වැඩි කල් යන්ට මත්තෙන් මට වි කැරැල්ලක් ඇති වන බවට. මෙම සභාවේ ගෞරවාන්විත , පාරිශුද්ධතාවයත් අප විසින් පවත්වාගත යුතුයි. එය එස යුතේ. එසේ නොමැතිව මෙම පාර්ලිමේන්තුවට පැමි, . විලාශයකින් හැසිරෙමින් නිෂ්ඵල දේවල් කතා කිරීම අත්හර ම. යුතුයි. ඇතැම් විට අපේ දරුවන් ඉදිරියෙහි පාවිච්චි නොකරන භාෂාව පාර්ලිමේන්තු සභා ගැබේ දී අප පාවිච්චි කරනවා. පාසල් ළමුන් මෙහි පැමිණෙනවා. අපි මෙම පාසල් සිසුන්ට ආදර්ගයක් වන අන්දමට හැසිරෙනවා ද? ඔවුන් තමයි අප රටේ අනාගත නායකයන් කවදා හෝ ඔවුන් මෙම පාර්ලිමේන්තුවට එන්ට පුළුවන්. එම නිසා අප ඔවුන්ට ආදර්ශයක් විය යුතුයි.

එය තමයි අපේ තේක්ෂාව විය යුත්තේ. දැන් අපි තවත් අලුත් අවුරුද්දකට එළඹෙමින් සිටිනවා. ඒ 1996 යි. මේ අලුත් අවුරුද්දේවිත් අප සැවොම දැනට වඩා හොඳින් හැසිරීමට අධිෂ්ඨාන කර ගනිමු. මගේ උගුර හොඳ නෑ. මා හිතුවා අද මට කතා කරන්න බැරි වේය කියා. භාග්‍යයකට මෙන් තාමත් අමාරුවක් දැනුණේ නෑ. එම නිසා මා උණු වතුර උගුරක් බීලා කතා කරන්නම්. ඉතින් අපි අධිෂ්ඨාන කරපු මා මේ කියන්නේ සභාවේ සිටින දෙපිලේ ගරු මන්ත්‍රීවරුන්ට – අපි අලුත් අවුරුද්ද ලබන විට මෙම පාර්ලිමේන්තුව මීට වඩා

මිලතුවක් කළ යුතුයි. වඩාත් ශිෂ්ට සම්පන් පාර්ලිමනට කරන්න ඕනෑ. එවිට මෙහි පැමිණෙන ඕනෑම කෙනෙකුට

තොර අපේ පාර්ලිමේන්තුව පිළිබඳ හොඳ හැඟීමක් යන්නට පුළුවනි.

ම කෙනෙකුට ලැජ්ජාවෙන්

ගරු කථානායකතුමනි,

ඔබ මිට වඩා තදින් සිටිය යුතුයි. මා එසේ කියන කියා කතාකරනවා යන නෙවෙයි. මා ඔබව වන්නේ නොස්වෙයි. ඔබ තදින් සිටින්නේ නම් ගම් සභාව ම නගා ස්ටෙනවා ඇති. ඔබ ඔවුන්ට නිදහස දෙ

.වයිඔබ තනි

තෙවෙයි. මා ක න

යන්නේ ඔබ තදින්

විවේචනය කරනවා ම සහාව මීට වඩා විනය

ගස දෙනවා වැඩියි.


සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක ඝාතනාවලෝකනය කථානායකතුමා වඩාත් දැඩි විය යුතු අතර අපි සියලු දෙනාම මේ අන්දමින් නොහික්මුණු ලෙස ක්‍රියා කිරීම අත් හැර දැමීමට අධිෂ්ඨාන කරගත යුතුයි. අපව පාර්ලිමේන්තුවට එවූ රටේ මහජනතාවට ආදර්ශයක් විය යුතුයි. ඔවුන් අපව මෙහි ඡන්දය දී එවා තිබෙන්නේ ඔවුන්ගේ ප්‍රශ්න විසඳා ගැනීමටයි. අපි මෙහි රන්ඩු සරුවල් කරන එක වැරදියි. සමහර අවස්ථාවල දී අතින් පයින් ගහ ගන්නවා. මට මතකයි ඩඩ්ලි සේනානායක මහතා අග්‍රාමාත්‍යතුමා වශයෙන් සිටින අවදියේ. හැබැයි මීට වඩා ගෞරවනීය අන්දමින් මෙම සභා ගැබ මැදින් ගොස් අපේ එක්තරා පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙකුට තදින් පහර දීමට සූදානම් වුණා. එතුමා ඇසුවා “මොකක්ද කිව්වේ”. කියා. එසේ කියාගෙන අත මෙහෙම කර ගෙන ආවා. නමුත් එය අද කරනවා වගේ නොවෙයි. එය එතුමාට කළේ ඉතා ගෞරව සයුක්තවයි. ඩඩ්ලි සේනානායක මහතා වැනි ඉතා හොඳ කථිකයන් එකල සිටියා. ජී.ජී. පොන්නම්බලම් මහතා සහ ආචාර්ය කොල්වින් ආර්. ද සිල්වා මහතා ද අනික් අයයි. ඔවුන්ට සවන් දීගෙන සිටීම හරි සතුටක්. සමහර අවස්ථාවල දී මා ගැලරියට ඇවිල්ල ඉඳගෙන ඔවුන්ගේ කතාවලට සවන් දෙනවා. නමුත් අද එම තත්වයම බව කියන්න පුළුවන් ද? අපේ ගරු මන්ත්‍රීවරුන් ගැන කථිකයන් එක්කෙනෙක් දෙනෙක් හැර අපි කතා කරන්නේ පළක් නැති දේවල්. පුද්ගලයන්ට බැණ වදිනවා මෙලෙස. මේ සභා ගැබ පාවිච්චි කරන්නේ අපේ විරුද්ධකාරයන්ට බැණ වදින්ටයි. මෙම සභාව පවත්වන්නේ ඒ සඳහා නොවේ. අප බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුවට කියන්නේ “පාර්ලිමේන්තු මැණියෝ” කියායි. ඔවුන් හැසිරෙන්නේ

මේ වාගේ ද? ශ්‍රීමත් ඇන්තනි ඊඩ්න් සුවස් ප්‍රශ්නය පිළිබදව ඉල්ලා අවූ අවස්ථාවේ මා බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුවේ සිටියා. මා එහි සිටියේ මගේ ස්වාමිපුරුෂයා සමගයි. ඒ මන්ත්‍රීවරුන්ට පවා ඉද ගැනීමට ආසන තිබුණේ නෑ. සමහරු වාඩි වුයේ පඩි උඩයි. මන්ත්‍රී මණ්ඩලයේ එතරම් විශාල සංඛ්‍යාවක් සිටිනවා. ඒ සියලු දෙනාටම ආසන සපයා නෑ. ඔවුන් කෑකෝ ගසන්නට වුණා. නමුත් නරක වචන පාවිච්චි කළේ නෑ. ඒ හැසිරීමත් අපට ආදර්ශයක්. අපි එයට කියන්නේ “පාර්ලිමේන්තුවල පච” කියයි. එහෙත් අප ඔවුන්ගේ මෙම ආදරශය අනුගමනය කරනවාද?


මා හිතන්නේ අපේ පාර්ලිමේන්තුව තමයි ලෝකය, පාර්ලිමේන්තුවලින් අන්තයටම ගිය පාර්ලිමේන්තුව. ඒ ම, දී සිට අපි හැසිරෙන ආකාරය අනුව මෙම ත ත්වය ,.

මේ ළග දී සිටියි. අපි විරුද්ධ පක්ෂයේ සිටින අවධියේ වාසුදේව නානායක්කාර මහතා පඩියක් උඩ තබා ආණ ඇතැම් මන්ත්‍රීවරුන් පිරිසක් විසින් පයින් ගැසුවා. එහෙම – හැසුරුණේ. මෙය ඉතා දරුණුයි. ජනතාවද මවිතයට පත් වු – ඔවුන් ඇසුවා අපි මොවුන් පාර්ලිමේන්තුවට යැව්වේ මේකට ය. මට පිළිතුරක් තිබුණේ නෑ. එම නිසා පාර්ලිමේන්තුවේ දී අපි, හැසිරෙමු. නොඑසේ නම් මෙම පාරලිමේන්තුව හොඳින් ගෙන යා හැකි පුද්ගලයන් එවීමට ඉඩ සලසන්න ඕනෑ. එසේ නුනොත් මහජනයා අපේ බෙල්ලෙන් අල්ලා ඉවතට තල්ලු කරන්නට පුළුවන් අප එටේ තරුණ ජනතාව එය කරන්නට පෙළඹෙයි. ඔවුන් එයට තමයි සූදානම් වන්නේ. ඒ ගැන කිසිම සැකයක් නෑ. ඔවුන් කලකිරිලා ඔවුන් හිතන්නේ නෑ අපි මන්ත්‍රීවරුන් කියා. ඔවුන් හිතන්නේ අපිට පිස්සන් කොටසක් කියා.

එබැවින් අපි අදම අධිෂ්ඨාන කර ගනිමු. 1996 ට ඇ ත්තේ තව එකහමාරක් පමණයි. ඉන් පසුව උදා ව න්නේ අලුත් අවුර එවිටවත් අපි ශිෂ්ඨ මිනිසුන් ලෙස හැසිරෙමු. හොඳින් කතා කර සති භාෂාව පාවිච්චි කරමු. එකිනෙකාට බැණ වදිමින් අපි –

ක මෙන් නොහැසිරෙමු. අප මෙහෙම කළොත් මෙම පාර්ලිමේන්තුව වටිනා එකක් වනු නොඅනුමානයි.මම කතා කරන්න බලාපොරොත්තු වන්නේ නෑ.

ගරු කථානායකතුමනි, ඔබට ඉතාමත් ස්තූතියි.

කථානායක තුමා, මැතිනි, සභාවේ දෙපාවයටත් මටත් දැන් අනග පිළිබඳව ඔබතුමියට ස්තුතිවන්ත වෙනවා. හෙට සිට එය හා විනය පවත්වා ගැනීමට මා සෑම උත්සාහයක්ම ද?

දුන් අනගි උපදෙස් • හෙට සිට සභාවේ නීතිය තත්සාහයක්ම දරනවා.

ඉන්දීය ‘රෝ’ ඔත්තු සේවය ජවිපෙ දපනේ දාගත් හැටි

ශ්‍රී ලංකාවේ විවිධාකාර රහස් ඔත්තු සේවාවන් වර්තමානයට වඩා අසූව දශකයේදී ක්‍රියාත්මක විය. ඒවා අතර මුල් තැනක්  ගත්තේ  ඉන්දියානු රෝ ආයතනය, ඇමරිකානු සී.අයි.ඒ, ඊශ්‍රාලයේ මොසාඩ් ඔත්තු සේවය, බ්‍රිතාන්‍යයේ එම්. අයි. 6 යන විදේශ රහස් ඔත්තු සේවාවන්ය. ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින මෙම විදේශ ඔත්තු සේවාවන්හි නියෝජිතයෝ අනුයුක්තව සිටින්නේ මෙරට සිටින අදාල තානාපති කාර්යාල වල රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික නිල නාමයන් යටතේය. ඔවුන්ගේ තානාපති නිලධාරි නිලය වූ කලී හුදු ආවරණයක් පමණි. මෙම චරපුරුෂ සේවාවන් ශ්‍රී ලංකාවේ වැදගත් තොරතුරු(මෙරට හමුදා කටයුතු, විශේෂ‍යෙන් පකිස්ථානය සහ චීනය සමඟ ජාත්‍යන්තර සබදතා, ඉරණවිල ඇමරිකානු හඬ, ත්‍රිකුණාමල වරාය තෙල් ටැංකි බදු ගිවිසුම්, දේශපාලන ක්ෂේත්‍රයේ චලනයන් වැනිදෑ) ලබාදීමට හැකි මෙරටෙහි ඉහළ පෙළේ පිරිස් යොදාගනු ලැබේ. රාජ්‍ය නායකයින්, ආරක්ෂක ප්‍රධානීන්, දේශපාලඥයින්, ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයින්, මාධ්‍යවේදීන් ඇතුළු විවිධ පිරිස් එයට අයත් වෙති. ඔවුන් සඳහා විදේශ ශිෂ්‍යත්ව, චාරිකා, මුදල්, ත්‍යාගයන් ඇතුළු විවිධ වරදාන ප්‍රදානය කරනු ලබයි.

Dharman Wickremaratne2ධර්මන් වික්‍රමරත්න විසිනි

ජවිපෙ මගින් 1971 සිදුකරනු ලැබූ කැරැල්ල මර්ධනය කිරීමට සිරිමා බණ්ඩාරනායක රජයට යුධ උපදෙස් සැපයූයේ බ්‍රිතාන්‍ය ඔත්තු සේවය බව වෙහෙසකර පර්යේෂණයකින් පසු බ්‍රිතාන්‍යයේ ෆීල් මිලර් වසර 40කට පසු සිය පර්යේෂණය මගින් 2015 මුල්භාගයේදී අනාවරණය කළේය. ජවිපෙ නැගිටීම මර්ධනය කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේ හමුදාව සහ පොලිසිය සන්නද්ධ කිරීමටද ඔවුන්ට උපදෙස් ලබාදීමද බ්‍රිතාන්‍ය මගින් ඉටුකල රහසිගත කාර්යභාරය එහිදී ඔහු හෙළි කළේය. ඉන්දියානු සාගරයේ වෙළෙඳ මුහුදු මාර්ග මැද ලංකාවේ භූ දේශපාලන පිහිටීම සහ ත්‍රිකුණාමලය වරායේ යුධමය වැදගත්කම නිසා බ්‍රිතාන්‍යයට ශ්‍රී ලංකාවේ මිත්‍රවය වැදගත් බව එහිදී අනාවරණය වී තිබේ.

DW261214

රෝ සංවිධානයේ සැලසුමක් අනුව අබ්දුල්ලා වෙනුවෙන් මාලදිවයින් රාජ්‍යයේ බලය අත්පත් කර ගැනීමට ශ්‍රී ලංකාවේ ප්ලොට් සංවිධානය 1988 නොවැම්බර් 3 වැනිදා මාලදිවයිනට කල සංවිධානාත්මක ප්‍රහාරය පරාජය කල එහි පැමිණි ඉන්දීය හමුදාව ප්ලොට් කැරළිකරුවෙකු මාලදිවයිනේදී අත්අඩංගුවට ගත් අවස්ථාව.

ඊශ්‍රායලයේ ඔත්තු සේවය අසූව දශකය මුල් භා‍ගයේ ක්‍රියාත්මක වූයේ කොළඹ ඔබරෝයි හෝටලේ 9වැනි මහලේය. මොසාඩ් ඔත්තු සේවයේ නියෝජිතයෙකු වූ මටානි එම කාර්යාලයේදී ඝාතනය කිරීමට දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානය මගින් 1984 ජනවාරි 21 ඔබරෝයි හෝටලයේ බෝම්බයක් පිපිරුවද එය අසාර්ථක විය. එහෙත් හෝටල් සේවිකාවක් මරමුවට පත්විය. පසුව ඊශ්‍රායල් ඔත්තු සේවා කාර්යාලය කොල්ලුපිටියේ ලිබර්ට් ප්ලාසා වෙත ගෙන ගිය අතර එහි සම්බන්ධකාරකවරිය ලෙස සේවය කළේ මොනිකාය. වික්ටර් ඔස්ට්‍රොව්ස්කි විසින් ලියන ලද වේ ඔප් ඩිසෙප්ෂන් ග්‍රන්ථයේදී ඊශ්‍රායල් රජය කිනිමිනි ඔත්තු සේවාව ශ්‍රී ලංකා හමුදා භටයින්ට මෙන්ම දෙමළ බෙදුම්වාදී සංවිධාන වන ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් සහ කොටි සංවිධානයේ සාමාජිකයින්ටද ඊශ්‍රාලයේදී අවි පුහුණුව ලබාදුන් බවට චෝදනා කළේය.

DW261202

ජවිපෙ මගින් 1987 මුල්භාගයේදී රටපුරා අලවන ලද බිත්ති පෝස්ටර් කිහිපයක්

ඉන්දියානු රෝ සංවිධානය යනු රහසිගත මෙහෙයුම් වල නියැලුනු ඉන්දියානු බලගතුම ඔත්තු සේවාව ලෙස හදුන්වන පර්යේෂණ හා විමර්ෂන අංශය නම් වේ. රෝ යනු එහි කෙටි යෙදුමයි. ඉන්දියානු රෝ සංවිධානය යනු සෘජු ලෙසින්ම ඉන්දිය අගමැති කාර්යාල ලේකම්වරයා යටතේ ක්‍රියාත්මක වූවක් වන අතර අන් කිසිවෙකුට සහ කිසිවකට එහි බැදීමක් නැත. ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන ක්ෂේත්‍රයේ ගනු ලබන තීරණ වහාම දැන ගැනීමට සහ එම තීරණ ඉන්දියාවට හිතවාදී නොවන අවස්ථාවන්හි මැදිහත්ව ක්‍රියාකිරීම රෝ සංවිධානයේ අරමුණ වේ.

DW261203

ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම යටතේ ශ්‍රී ලංකාවේ නැගෙනහිර පළාතට 1987 ජුලි 29වැනිදා ගුවනින් පැමිණි ඉන්දීය හමුදාභට ප්‍රථම කණ්ඩායම රොයිටර් ඡායාරූප ශිල්පි ඇන්ඩෘ ටානෝස්කිගේ කැමරාවට හසුවූ අයුරු

ඉන්දු සෝවියට් මිත්‍රත්ව ගිවිසුම 1971 අත්සන් කිරීමෙන් පසු එක්සත් ජනපදයට ඉන්දියාවේ අසල්වැසි රටක සහාය අවශ්‍ය වූ අතර ශ්‍රී ලංකාව එයට බළල් අතක් සේ යොදා ගත්තේය. ශ්‍රී ලංකාවට සෘජුව අත පෙවීම ඇරඹුණේ ජේ.ආර්. ජයවර්ධනගේ එජාප ආණ්ඩුව 1977 බලයට පත්වීමෙන් පසුවය. එයට හේතු වූයේ එතෙක් ශ්‍රී ලංකාවේ පැවති නොබැදි විදේශ ප්‍රතිපත්තිය ඉන්දියාවද නොසලකා හරිමින් ඇමරිකාවට ගැති ප්‍රතිපත්තීන් ක්‍රියාවට නැංවීම නිසා එය ඉන්දිරා ගාන්ධි අගමැතිනිය නොඉවසීමය.

දෙමළ බෙදුම්වාදී සංවිධාන වන ටෙලෝ සමඟ මුලින්ද පසුව ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ්, ඊරෝස් සහ එල්.ටී.ටී.ඊ සමඟද ඉන්දිය ඔත්තු සේවය සබඳතා ඇතිකර ගත්තහ. එම බෙදුම්වාදී දෙමළ සංවිධාන රෝ සරණ පතා ගියා නොව රෝ ඔවුන් සොයා ගෙන පැමිණි බව යථාර්ථය විය. ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුවට එරෙහිව තමිල්නාඩුවේ රාමනාදන්පුරම් දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ කීප පොළකම ලංකා බෙදුම්වාදීන් පුහුණු කරනු ලැබුවේ රෝ සංවිධානය මගිනි. මෙවැනි පුහුණු කඳවුරු මාකිලිපට්‌නම්, මන්දපාති, කුම්බකෝනම් වැනි ඉන්දියාවේ දකුණු පෙදෙසට අයත් ස්‌ථානයන්හිද පවත්වාගෙන ගියහ. පසුව ඒවා රට මැද වෙනත් ස්‌ථානවලද පිහිටවනු ලැබීය. ඒ අනුව උත්තර ප්‍රදේශ්හි වක්‍රතා කඳවුරද මධ්‍යම ප්‍රදේශ්හි හමුදා ඇකඩමියක්‌ද මේ සඳහා රෝ සංවිධානය විසින් යොදා ගැණුනි.

DW261204.

ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමට පක්ෂව අටවාගත් ඉන්දීය කෙමනක්වූ එක්සත් සමාජවාදී පෙරමුණේ නිර්මාතෘ කෝවිලගේ ඇන්ටන් විජය කුමාරතුංග(වයස 16දී තැපැල් හැඳුනුම්පත් ඡායාරූපය), ඉන්දීය පූර්ණ අනුග්‍රහයෙන් පළාත් සභාවට තරඟ කිරීමට රුපියල් ලක්ෂ 400ක් ශ්‍රී ලංකා මහජන පක්ෂය වෙනුවෙන් ලබාගත් එහි ජේෂ්ඨ උප සභාපති ඔසී අබේගුණසේකර, රුපියල් ලක්ෂ 200 මුස්ලීම් කොංග්‍රසය වෙනුවෙන් ලබාගත් එහි නායක ඒ.එච්.එම් අෂ්රොෆ් සහ සියයට සීයක් ඉන්දියාවෙන්ම යැපුණු ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් සංවිධානයේ නියෝජ්‍ය නායක සහ උතුරු නැගෙනහිර පළාත් සභාවේ මහ ඇමති තනතුරට තරඟ කල වර්ධරාජා පෙරුමාල් මෙහි වේ. ශ්‍රී ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂයට, ලංකා සමසමාජ පක්ෂයට සහ නව සම සමාජ පක්ෂයටද පළාත් සභාවට තරඟ කිරීමට වෙන් වෙන්ව රුපියල් ලක්ෂ 50 බැගින් අනුග්‍රාහක දායකත්වයක් ඉන්දියාවෙන් ලබාදී තිබිණි

බෙදුම්වාදීන්ට වෙඩි පුහුණුව ලබාදෙන ලද්දේ ඉන්දීය යුද හමුදාව මගිනි. ඒ දලායි හා අහමද්නගර් යන ප්‍රදේශ වලදීය. මධ්‍යම ප්‍රමාණයේ මැෂින් තුවක්‌කු, ස්‌වයංක්‍රීය රයිපල, පිස්‌තෝල හා ඒ.කේ. 47 රයිපල පරිහරණයද ඊට ඇතුළත් විය. තවද සිතියම් කියවීම, යුධෝපායයන්, යුද කටයුතු සැළසුම් කිරීම, කැලෑ සටන්, ගරිල්ලා උපක්‍රම යනාදී වශයෙන්වූ අංග සම්පූර්ණ පුහුණුවක්‌ එමගින් බෙදුවාදීන්ට ලැබිණ.ඉන්දීය රජයේ පූර්ණ අනුග්‍රහය යටතේ කලක් රහසිගතව කරගෙන ගිය කටයුතු පසුව විවෘත රහසක් බවට පත්විය. දෙමළ බෙදුම්වාදීන්  පුහුණුකල අය අතර ඉන්දීය බ්ලැක්‌ කැට්‌ කොමාන්ඩෝ ඒකකයේ ප්‍රධානියකු වන නග්රානි සහ ප්‍රති ඔත්තු සේවාවේ නියුතු ඉන්දීය පොලිස්‌ සේවයේ කටයුතු කරන ඒ. අර්ජුන්ද විය.

DW261205

අසූව දශකයේ අවසාන භාගයේදී ඉන්දියානු රූකඩයන් බවට පත්වූ දෙමළ බෙදුම්වාදී සංවිධානවන ප්ලොට් සංවිධානයේ නායක උමා මහේෂ්වරන් සහ ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් නායක කේ. පද්මනාභ

ශ්‍රී ලංකාවේ 1983 කළු ජූලියේ කලබල වන විට ශ්‍රී ලංකාවේ රෝ සංවිධානයේ ප්‍රධානියා වූයේ මැතිව් ඒබ්‍රහම්ය. ඔහුගෙන් පසුව ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි රෝ නියෝජිතයා වූයේ රොමේෂ් ෂන්මුගම්ය. ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම 1987 ජුලි 29වැනිදා බලහත්කාරයෙන් ශ්‍රී ලංකාව සමඟ අත්සන්කර ගැනීමෙන් පසු ඉන්දීය ‘සාම’ සාධක හමුදා භටයින් 90,000ක් පමණ මෙරටට ගොඩ බැස්සේය. ඉන්දියාවේ කැබිනට් මණ්ඩල අනුමැතියකින් තොරව රජීව් ගාන්ධිගේ තනි තීරණයකට ශ්‍රී ලංකාවට හමුදාව යැවූ බව ඉන්දීය විදේශ ඇමති වරයෙකු වූ නට්වාර් සිං 2014 අගෝස්තු 1වැනිදා නිකුත්කල සිය චරිතාපදානයේ සඳහන් කර තිබේ. ඉන්දීය හමුදා සහායට ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් සංවිධානය හරහා ද්‍රවිඩ විමුක්ති හමුදාව නමින් 10,000ක් පමණ වූ දෙමළ පිරිසක් පුහුණු කරන ලද්දේද රෝ සංවිධානය මගිනි. මෙම කණ්ඩායම යටතේ ත්‍රී ස්ටාර් නමින් කණ්ඩායමක් පිහිටවූ අතර දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානයේ තිප්පොලවල් සහ සාමාජිකයන් හඳුනා ගැනීමට එමගින් නායකත්වය දෙනු ලැබුවේද රෝ සංවිධානය මගිනි. මොරවැව සිංහල ගම්බිම්වලට පැන ඔවුන් සංහාරය කළේද මෙම ද්‍රවිඩ විමුක්ති හමුදාව මගිනි.

වඩමාරච්චි මෙහෙයුම අතරතුරදී තමිල්නාඩු රජය මගින් උතුරේ දෙමළ ජනයා සඳහා අතවශ්‍ය වියලි ආහාර ද්‍රව්‍ය සහ ඖෂධ රැගත් බෝට්ටු 19ක් සහනාධාර ලෙස 1987 ජුනි 2වැනිදා නීති විරෝධී ලෙස මුහුදෙන් එවීමට තැත් කරන ලදී. ශ්‍රී ලංකා නාවික හමුදාව එම බෝට්ටු ශ්‍රී ලංකා මුහුදු සීමාවට 1987 ජුනි 3 වැනිදා පස්වරු 6ට පැමිණියද ඇතුල්වීම නවතනු ලැබීය. පසුව ඉන්දියාව 1987  ජුනි 4වැනිදා පස්වරු 3.15ට අනවසරයෙන් ශ්‍රී ලංකාවට භාණ්ඩ ප්‍රවාහන යානා 5ක් ගුවන් මගින් පැමිණ උතුරට වියලි ආහාර සහ ඖෂධ ටොන් 25ක් හෙළුවේය. ජවිපෙ ආරම්භ කල 1965 මැයි 14වැනිදා සිටම ඉන්දීය ආක්‍රමණයක් පිළිබඳව අනතුරු ඇගවීමක් කර තිබිණි.  ජවිපෙ මගින් 1987 ජුනි 7වැනිදා කටුනායක ගුවන් හමුදා කඳවුරට සහ රත්මලා‍නේ ආරක්ෂක පීඨයට කඩාවැද නවීනතම අවි ආයුධ පැහැර ගැනීමෙන් පසු නිවේදනය කළේ ශ්‍රී ලංකාව ඉන්දියාවේ 26වැනි ප්‍රාන්තය බවට පත්කිරීමට එරෙහිව සටන් කිරීමට එම ආයුධ ලබාගත් බවය. ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමට දෙරටේ රාජ්‍ය නායකයෝ 1987 ජුලි 29වැනිදා පස්වරු 3.37ට අත්සන් කළේ ඇදිරි නීතියද කඩ කරමින් ලක්ෂ ගණන් ජනයා රටපුරා විරෝධතා පලකර සිටියදීය.

DW261206

ඉන්දීය ආක්‍රමණයට එරෙහිව ප්‍රථමයෙන් 1987 ජුලි 28වැනිදා දිවිපිදූ මොරටු සරසවියේ ඉංජිනේරු සිසු ක්ලිෆඩ් පෙරේරාගේ දේහය ජාඇල නිවසේ තැන්පත් කර තිබූ අයුරු. දේහය අසළ දකුණේ සිට පිළිවෙලින් සිටින්නේ පසුව ඝාතනයට ලක්වූ පේරාදෙණිය දන්ත වෛද්‍ය පීඨයේ සිසු ගිනිගත්හේනේ ධර්මප්‍රිය ජයනන්ද, කැළණියේ මානව සහ ශ්‍රාස්ත්‍ර පීඨයේ සිසු අනුරාධපුර බණ්ඩාගේ මච්චාගම සේනාරත්න, මොරටු ඉංජිනේරු පීඨයේ සිසු හෙට්ටිපොල නිමල් බාලසූරිය වේ. ඔහුට පසුව සිටින කොළඹ සරසවියේ නීති පීඨ සිසු ඩී.ජී.පී. කරුණාරත්න වර්තමානයේ කඩුවෙල උසාවියේ ප්‍රකට නීතිඥවරයෙකි

අවසානයේ ඉන්දීය හමුදාවට ශ්‍රී ලංකාවෙන් 1990 මාර්තු 24 වැනිදා මුළුමනින් පිටව යෑම සිදුවූ අතර රෝ සංවිධානයේ ශ්‍රී ලංකා මෙහෙයුම කොටි සංවිධානය හමුවේ අසාර්ථක විය. වර්තමාන ඉන්දීය යුධ හමාදා මාණ්ඩලික ප්‍රධානී ජෙනරාල් ඩල්බීර් සිංද ඉන්දීය හමුදාවේ පවන් මෙහෙයුම සඳහා 1987දී යාපනය ඇතුළු උතුරු නැගෙනහිර මෙහෙයුම්වලට එක්වූවෙකි. ඉන්දීය අගමැති රජිව් ගාන්ධි(46) මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ ප්‍රහාරයකින් 1991 මැයි 21වැනිදා රාත්‍රියේ මදුරාසියේ පෙරුම්බුදුර්හි පැවති ඡන්ද රැස්වීමකදි ඝාතනය කිරීමටද කොටි සංවිධානයට හැකිවිය. ලෝකයේ හමුදා ශක්තිය අතින් සිව්වන ස්ථානය දරණ ඉන්දීය හමුදාවට පරාජය කිරීමට නොහැකිවූ කොටි සංවිධානය මුළිනුපුටා දැමීමට හැකිවූයේ 2009 මැයි 18වැනිදා ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුවටය.

ඉකුත් ‍2015 ජනවාරි 8 වැනිදා පැවති ජනාධිපතිවරණයේදීද එවකට ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂට ඓරෙහිව මෛත්‍රීපාල සිරිසේනගේ නායකත්වයෙන් විපක්ෂය සංවිධානය කිරීමේහිලා ඉන්දියානු රෝ ආයතනය, ඇමරිකානු සී.අයි.ඒ. සහ බ්‍රිතාන්‍යයේ එම්. අයි.6 යන බටහිර රහස් ඔත්තු සේවාවන් කුමන්ත්‍රණය කල බවට චෝදනා ලැබිණි. එයට පෙර ඉන්දියානු රෝ කුමන්ත්‍රණයක් අනාවරණය වූ අතර ශ්‍රී ලංකාවේ නේවාසික රෝ ඔත්තු සේවා ප්‍රධානියාවූ කේ. ඉලගෝ ශ්‍රී ලංකාවෙන් ඉවත් කරන ලෙසට මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව කල  ඉල්ලීමටද අවසානයේ ඉන්දීය තානාපති කාර්යාලයට එකඟ වීමට සිදුවිය.

DW261207.

මව්බිමට පැමිණි අන්තිම ඉන්දිය හමුදා සෙබලා ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින අන්තිම දේශදෝහියාගේ බඩවැලෙන් එල්ලා මරාදමන තුරු ඉන්දියන් ආක්‍රමණික වානර හමුදාවට එරෙහි සටන නතර නොකරන බවට රුහුණු සරසවියේ සිසුහු 1988 ජුනි 20වැනිදා අත් ඔසවා ප්‍රතිඥා දුන් අන්දම

අසූව දශකය අවසාන භාගයේදී ඉන්දීය තානාපති කාර්යාලය යටතේ රෝ සංවිධානය වෙනුවෙන් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සමඟ ගනුදෙනු කල නිලධාරින් වූයේ ගුරුජිත් සිං සහ  හර්දීප් ජූරිය. කුමන මතභේද ඉන්දියාව සමඟ තිබුණද ජවිපෙ සමඟ ඇයි හොදැයියක් පවත්වාගෙන යෑමට ඉන්දීය රෝ සංවිධානය 1989 මුල් භාගයේදී සමත් විය.ජවිපෙ වෙනුවෙන් ඉන්දියාවේ ශ්‍රී ලංකා රෝ සංවිධාන නියෝජිතයින් සමඟ  සම්බන්ධකම් පැවැත්වූයේ දේශපාලන මණ්ඩල සභික ඩී.එම්. ආනන්ද, සෝමවංශ අමරසිංහ සහ මධ්‍යම කාරක සභික උපාලි ජයවීරද, ජවිපෙ වෘත්තීය සමිති වෙනුවෙන් ජවිපෙ මධ්‍යම කාරක සභිකයින් වන සමස්ථ ලංකා වෘත්තීය සමිති සම්මේලනයේ ප්‍රධාන ලේකම් ගාමිණී විජේගුණසේකර සහ සමස්ථ ලංකා සංස්ථා සේවක සංගමයේ ප්‍රධාන ලේකම් ගාමිණී ජයලත්ද, ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ ක්‍රියාකාරකම් වෙනුවෙන් අන්තරේ කැඳවුම්කරු මොරටු සරසවියේ ඉංජිනේරු සිසු නිමල් බාලසූරිය, දේශප්‍රේමී පොදු එක්සත් පෙරමුණක් ගොඩනැගීමේ සාකච්ඡාවලට එක්වූ ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර සරසවියේ ගාමිණී මාලසිංහ, මානව හිමිකම් සුරකීමේ ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ සම්බන්ධීකාරක වූ කැළණි සරසවියේ විද්‍යා පීඨ සිසු ගැමුණු යසස් සෙනෙවිරත්න ඇතුළු කිහිප දෙනෙකි. ඩී.එම් ආනන්ද සහ ඉන්දීය රෝ නියෝජිතයින් අතර පැවති එක් සාකච්ඡාවකට ඉන්දීය හමුදාවේ මේජර් ජනරාල් හරිකිරාන් සිංගේ නායකත්වය යටතේ සේවය කල බ්‍රිගේඩියර් ජේ.එස්. ඩිලෝන්ද සහභාගිවී තිබිණි.

ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමට පක්ෂව පළාත් සභාවට තරඟ කිරීමට ඉන්දියාව මගින් රුපියල් ලක්ෂ 400ක් ශ්‍රී ලංකා මහජන පක්ෂයට දෙවරකට ලබා දුන්නේය.  පක්ෂය වෙනුවෙන් එය ලබා ගැනීමේ සාකච්ඡාවන්ට එක්වූයේ එහි ජේෂ්ඨ උප සභාපති ඔසී අබේගුණසේකර, ප්‍රධාන ලේකම් යකුපිටි පියසේන ද සිල්වා, ප්‍රේමසිරි පෙරේරා ඇතුළු කිහිප දෙනෙකි. එමෙන්ම රුපියල් ලක්ෂ 200 මුස්ලීම් කොංග්‍රසයටද වෙන් වෙන්ව රුපියල් ලක්ෂ 50 බැගින් ශ්‍රී ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂයට, ලංකා සමසමාජ පක්ෂයට සහ නව සම සමාජ පක්ෂයටද පළාත් සභාවට තරඟ කිරීමට  අනුග්‍රාහක දායකත්වයක් ඉන්දියාවෙන් ලැබිණි. ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමට පක්ෂ වීම සඳහා කොටි සංවිධානයට ඉන්දිය රුපියල් දශ ලක්ෂ 520ක්ද ලබාදී තිබිණි. මේ පිළිබදව 1987 සැප්තැම්බර් 28 වැනිදා රජීව් ගාන්ධි සහ ප්‍රභාකරන් අතර එකඟත්වයක් ඇතිවී තිබිණි.

DW261208.

ජවිපෙ වෙනුවෙන් ඉන්දියාව සමඟ සෘජු සම්බන්ධකම් පැවැත්වූ දේශපාලන මණ්ඩල සභික ඩී.එම්. ආනන්ද, සෝමවංශ අමරසිංහ සහ මධ්‍යම කාරක සභික උපාලි ජයවීරද, ජවිපෙ වෘත්තීය සමිති වෙනුවෙන් ඉන්දියාව සමඟ ගණුදෙනු කල ජවිපෙ මධ්‍යම කාරක සභිකයින් වන සමස්ථ ලංකා වෘත්තීය සමිති සම්මේලනයේ ප්‍රධාන ලේකම් ගාමිණී විජේගුණසේකර සහ සමස්ථ ලංකා සංස්ථා සේවක සංගමයේ ප්‍රධාන ලේකම් ගාමිණී ජයලත්ද, ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ ක්‍රියාකාරකම් වෙනුවෙන් ඉන්දියාව සමඟ සමීප සබදකම් පැවැත්වූ අන්තරේ කැඳවුම්කරු මොරටු සරසවියේ ඉංජිනේරු සිසු නිමල් බාලසූරිය, දේශප්‍රේමී පොදු එක්සත් පෙරමුණක් ගොඩනැගීමේ සාකච්ඡාවලටද එක්වූ ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර සරසවියේ ගාමිණී මාලසිංහ, මානව හිමිකම් සුරකීමේ ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ සම්බන්ධීකාරකවූ කැළණි සරසවියේ විද්‍යා පීඨ සිසු ගැමුණු යසස් සෙනෙවිරත්න.(ඉහළ වමේ සිට)

ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමෙන් 1987 ජුලි මස ගිවිස ගත් පරිදි පාර්ලිමේන්තුව සම්මත කල 1987 අංක 42 දරණ පළාත් සභා පනතින් ලැබුණු බලතල ප්‍රකාර 1988 පෙබරවාරි 03 වැනිදා පළාත් සභා සංස්ථාපනය කරන ලදි. එජාප ආණ්ඩුව මගින් පළාත් සභා ඡන්දය පැවැත් වූයේ අවස්ථා 4කදීය. උතුරු මැද, ඌව, සබරගමුව සහ වයඹ පළාත් සභා ඡන්ද 1988 අප්‍රේල් 28වැනිදාද මධ්‍යම සහ බස්නාහිර පළාත් සභා ඡන්ද ජුනි 02වැනිදාද, දකුණු පළාතේ ඡන්දය ජුනි 09වැනිදාද, නැගෙනහිර පළාතේ ඡන්දය නොවැම්බර් 19වැනිදාද පැවැත්විණි. පළාත් සභා පනතට එරෙහිව වූ ජවිපෙ පළාත් සභා ඡන්දයට එරෙහිව දැවැන්ත විරෝධතා ව්‍යාපාර සංවිධානය කළේය. පිළිගත් දේශපාලන පක්ෂ වලින් ආණ්ඩු බලය හිමි එජාපය සමඟ තරඟ කළේ ඉන්දීය අනුග්‍රහය ලැබූ එක්සත් සමාජවාදී පෙරමුණ(කොප, සමසමාජ,නසසප සහ ශ්‍රී ලංකා මහජන පක්ෂය), ඊ. පී. ආර්. එල්. එෆ් සහ ශ්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග්‍රසය පමණි.

මේ අනුව ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමට පක්ෂ සියළුදෙනා ජවිපෙ මගින් දේශදෝහීන් ලෙස හඳුන්වනු ලැබීය. ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි අන්තිම ඉන්දියන් සෙබලා ශ්‍රී ලාංකික අන්තිම දේශදෝහීයාගේ බඩවැලෙන් එල්ලා මරාදමන බවට ජවිපෙ සපථ කළේය. මේ යටතේ විප්ලවවාදී කොමියුනිස්ට් සංගමය නොහොත් කම්කරු මාවත කණ්ඩායමේ ක්‍රියාකාරිකයින් පවා ඝාතනයට ලක්විය. එක්සත් ඉන්දියානු සෝවියට් සමූහාණ්ඩුවක් තුළ ශ්‍රී ලංකාවක් ඇතැම් වාම කණ්ඩායම්වල දැක්ම විය. කම්කරු මාවතේ ක්‍රියාකාරිකයින්වූ වැලිමඩ පදිංචි පිටවලගේ, පේරාදෙණිය දුම්රිය ස්ථානයේ ගුණපාල, හලාවත ශ්‍රේෂන් ජවිපෙ මගින් ඝාතනයට පත්විය. 1971 කැරැල්ලේද කම්කරු මාවත ක්‍රියාකාරිකයින් දෙදෙනෙකුවූ පොරමඬුල්ලේ ගුණදාස සහ ලක්ෂ්මන්ද ඝාතනයට පත්වී තිබිණි.

DW261209.

ඉන්දියානු හමුදාවට එරෙහිව දැවැන්ත ප්‍රහාරයක් එල්ලකලද ජවිපෙ ඉහළ පෙළේ නායකත්වයේ නියෝගය අනුව එය නතර කිරීමට සිදුවූ ත්‍රිකුණාමල දිස්ත්‍රික් සන්නද්ධ නායක ප්‍රේමකුමාර ගුණරත්නම් නොහොත් ගැමුණු, ජවිපෙ සහ ප්ලොට් අතර සම්බන්ධකම් මෙහෙයවූ ජවිපෙ ප්‍රධාන ලේකම් උපතිස්ස ගමනායක, ගමනායකගේ මවගේ සොහොයුරියකගේ ප්‍රත්‍රයාවූ ප්ලොට් සන්නද්ධ නායකයෙකුවූ එන්. මාණික්කතාසන්, ජවිපෙ සහ ඉන්දීය රෝ සංවිධානය අතර කපුකම කල ‘වරදට’ ජනපති ප්‍රේමදාස ආණ්ඩුව මගින් ඝාතනය කල කීර්තිධර මාධ්‍යවේදී රිචඩ් ද සොයිසා සහ ඝාතනයට පත්වූ රිචඩ්ගේ අයිතින් වෙනුවෙන් අවසානය දක්වා සටන්කල ඔහුගේ සහායකයෙකු වන ඊලටියවිතානගේ කරුණාදාස(වමේ සිට)

ජවිපෙ ඝාතනවලට එරෙහිව රජයේ ආරක්ෂාවට පරිබාහිරව ශ්‍රී ලංකා මහජන පක්ෂයේම ආරක්ෂක වලල්ලක් විජය කුමාරතුංග විසින් ගොඩනඟා ගැනීමට කටයුතු කළේය. ඒ අනුව විජය කුමාරතුංග විසින් 1987 ඔක්තෝබර් මසදී උමා මහේස්වරන්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් ප්ලොට් සංවිධානයේ වව්නියාවේ අවි පුහුණු කඳවුරක පුහුණුවකට මහජන පක්ෂයේ කණ්ඩායමක් තෝරා යවන ලදී. විජය ඝාතනයවීමට පෙර අවස්ථා තුනකදී එසේ අවි පුහුණුව සඳහා කණ්ඩායම් තුනක් යවා තිබුණේද ඉන්දීය මැදිහත්වීමෙනි. උදෑසන හලාවතට ගොස් පැමිණ ආපසු නාරහේන්පිට පොල්හේන්ගොඩ පාරේ සිය නිවසින් පිටතට එමින් සිටියදී යතුරුපැදියකින් පැමිණි තුවක්කුකරුවන් දෙදෙනෙකු ටී 56 තුවක්කුවකින් විජයද 1988 පෙබරවාරි 16වැනිදා පස්වරු 12.20 ඝාතනය කළේය.

DW261210

ඉන්දියානු ආක්‍රමණිකයාගෙන් මව්බිම බේරා ගනිමු සහ ඉන්දීය භාණ්ඩ වර්ජනය කරමු යන තේමාව ඔස්සේ ජවිපෙ අදිසි නායකත්වය යටතේ අන්තරේ මගින් 1989 ජුනි 6වැනිදා නුගේගොඩදී 70,000කට ආසන්න පිරිසකගේ සහභාගිත්වයෙන් දැවැන්ත රැළියේදී ජාතික කම්කරු සටන් මධ්‍යස්ථානයේ නියෝජිතයෙකු ජනතාව අමතන අයුරු(ඉහළ) සහභාගිවූ පිරිසෙන් කොටසක්(පහළ)

ස්වාධීන ශිෂ්‍ය සංගමයේ ක්‍රියාකාරිකයින් 05දෙනෙක් ප්ලොට් සංවිධානයෙන් නැගෙනහිරදී අවි පුහුණුව ලබාගෙන තිබිණි. ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් සංවිධානය ඉන්දිය රෝ සංවිධානයෙන් මුළුමනින් නඩත්තුවූ අතර එහි දකුණු දිග ශාඛාව වශයෙන් ක්‍රියාත්මක වූ විකල්ප කණ්ඩායමටද, ද්‍රවිඩ ඊළාම් මිත්‍රත්ව කොංග්‍රසයේ මහජන විමුක්ති ව්‍යාපාරයටද(එයට උඩුවගේ හෙන්ඩි පෙරේරාගේ රතු භටයෝ කණ්ඩායම, ජවිපෙ නව ප්‍රවණතාවය, ජනතා සංගමයේ කණ්ඩායමක් සහ සමාජවාදී ජනතා ව්‍යාපාරය අයත් විය) ඉන්දිය රෝ අනුග්‍රහය ආරම්භයේදී ලැබුණද පසුව ඒවා හුදු නාම පුවරු පමණක් බැවින් නතර විය.

ඉන්දියානු ආක්‍රමණයට එරෙහිව ඉන්දිය භාණ්ඩ වර්ජනය කරන ලෙස ජනතාවගෙන් ඉල්ලා සිටි ජවිපෙ ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින සියළුම ඉන්දීය ව්‍යාපාරිකයින්ට රටින් පිටවන ලෙස නියෝග කළේය. එය ප්‍රකාශයට පත්කළේ 1989 ජුනි 6 වැනිදා නුගේගොඩදී 70,000කින් පමණ සහභාගිවූ දැවැන්ත රැළියේදීය. එමෙන්ම ඉන්දියාවේ සිට ආනයනය කරන බොම්බයි ලුනු, මයිසූර් පරිප්පු වැනි පාරිභෝගික භාණ්ඩ වෙළෙඳ පොළේ අළෙවිය තහනම් කළේය. ඉන්පසු වෙළෙන්දෝ බොම්බයි ලූනු ලොකු ලුනූ ලෙසද, මයිසූර් පරිප්පු පොඩි පරිප්පු ලෙසද හැදින්වීය. ජංගම වෙළෙඳන්දෝ බොම්බයි මොටයි සීනුව ගසමින් අළෙවි කළේ නයිස් මොටයි කියාය. ජවිපෙ ඉන්දියන් විරෝධයෙන් ජනයා භීතියට පත්වී තිබුණේ එසේය. ඉන්දීය භාණ්ඩ ආනයන කරන ව්‍යාපාරිකයින් ඒවා නතර නොකල විට ඔවුන්වද ඝාතනයට ලක්විය.

DW261211


සෝමවංශ අමරසිංහ 1990 මාර්තු මස ශ්‍රී ලංකාවෙන් බෝට්ටුවකින් පලාගොස් කුලසේකරපට්නම් වෙරළ හරහා ඉන්දියාවේ රැකවරණය ලබාගත් අවස්ථාවේදී, සෝමවංශගේ බිරිද අයිරාංගනී මාලනී මුණසිංහ සිය දරුවා සමඟින් 1989 දෙසැම්බර් 25වැනිදා ඉන්දියාවේ තිවැන්ද්‍රම් නගරයේ රැකවරණය ලබාගත් අවස්ථාවේදී, සෝමවංශ සහ ඔහුගේ දරු පවුලට 1989 නොවැම්බර් මසදී ශ්‍රී ලංකාවේදී රැකවරණය ලබාදුන් දැනට කැනඩාවේ සිටින වික්‍රම නොහොත් ‘අම්පාරේ අයියා’, සෝමවංශ සහ දරු පවුලට ඉන්දියාවේ රැකවරණ කටයුතු සම්බන්ධීකරණය කල ජවිපෙ රියාද් කමිටුවේ ප්‍රධාන සංවිධායක කුරුණෑගල මැල්සිරිපුර ජයසිංහද වේ(වමේ සිට) ජයසිංහ ගමන් බලපත්‍රයක් සැදිමට 1990 මුල් භාගයේදී කටුනායකට යළි පැමි‍ණීමේදී උපැවිදිවූ අමරේගේ පවාදීමක් අනුව අත්අඩංගුවට පත්ව ඝාතනයට ලක්විය

ඒ අනුව ප්‍රකට ව්‍යාපාරිකයින් වන ෂන්මුගම් සහෝදරයෝහි ප්‍රධානියා 1989 පෙබරවාරි 6 වැනිදා කොටුවේදීද, පී.බී උම්බචි 1989 පෙබරවාරි 2වැනිදාද ඝාතනයට ලක්විය. කේ. ගුණරත්නම් 1989 අගෝස්තු 9 මරදානේදී, හෙප්තුල්ලාබොහී සමාගමේ අධ්‍යක්ෂ සබීර් හුසේන් 1989 අගෝස්තු 18 වැනිදා කොහුවලදීද ඝාතනය කරන ලදී. පැලවත්ත සීනි කම්හලේ සේවයකල ඉන්දීය ජාතික නිලධාරින් වූ බන්ෂෝල් අඹුසැමි යුවලද 1988 නොවැම්බර් 23වැනිදා සියඹලාආණ්ඩුවේදීද ඉන්දීය ව්‍යාපාරිකයින්වූ ඩී.කේ. සුන්දරම් සහ පී. නඩාර් වීරමුණි 1989 ජුනි 23 වැනිදා හලාවතදීද ඉන්දිය භාණ්ඩ තහනමට එරෙහිව ප්‍රසිද්ධියේ අදහස් පලකල කොරියානු ඉදිකිරීම් ව්‍යාපෘතියක ශ්‍රී ලංකාවේ සේවයේ නිරතවූ කොරියානු ඉංජිනේරු ආන් හෝචි 1989 නොවැම්බර් 23වැනිදා ගොකරැල්ලේදී  ඝාතනයට ලක්විය.

ජවිපෙ විසින් ජනාධිපතිවරණය සහ මහ මැතිවරණයට තරඟ කිරීම වෙනුවෙන් 1988 දී ආරම්භ කරන ලද පක්ෂ 8 සාකච්ඡාව පිළිබදව උපක්‍රමික ක්‍රියාමාර්ගයන් පිළිබදවද රෝ සංවිධානය උනන්දුවක් දැක්වූහ.අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලය මෙහෙයවීමෙන් පැවති එම පක්ෂ 8 සාකච්ඡාවලට සහභාගි වූයේ ශ්‍රිලනිප, ජවිපෙ, මහජන එක්සත් පෙරමුණ, අෂ්රොෆ්ගේ මුස්ලීම්‍ කොංග්‍රසය, පොන්නම්බලම්ගේ දෙමළ කොංග්‍රසය, ප්‍රජාත්‍රන්තවාදී වතු සංගමය, ලිබරල් පක්ෂය, එක්සත් ලංකා ජනතා පත්ෂය වේ. මව්බිම සුරකීමේ ව්‍යාපාරය ‍1986දී ගොඩනැගිමේදී අනුගමනය කරන ලද උපක්‍රමික ප්‍රවේශයේම දිගුවක් ලෙස ජාතික ගලවාගැනීමේ ආණ්ඩුවක් ‍ගොඩනැගීම මූලික කොටගත් සංවාදය අරමුණු කොටගෙන ජවිපෙ මගින් එය පවත්වන ලදී.

DW261212

දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානයේ සරසවි ක්‍රියාකාරින්ව සිටියදී ඉන්දීය ඔත්තු සේවා ඉල්ලීම අනුව ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් සංවිධානය මගින් 1988 දෙසැම්බර් 9වැනිදා රාසාමිනේතෝට්ටම්හි ඝාතනයකල පේරාදෙණිය සරසවියේ ඉංජිනේරු පීඨයේ දෙවන වසරේ සිසු එස්. පරාපරන් සහ මඩකලපුවේදී 1989 පෙබරවාරි 2වැනිදා ඝාතනය කරන ලද පේරාදෙණිය සරසවියේ දන්ත වෛද්‍ය පීඨයේ පළමු වසරේ සිසු ඒ. නිදිනාදන්(වමේ සිට). කොළඹ ඔබරෝයි හෝටලයේ 1984 ජනවාරි 21 ඊශ්‍රායල් නියෝජිතයෙකු ඝාතනය කිරීමට බෝම්බ පිපිරීම සම්බන්ධයෙන් පරාපරන් කලක් කොළඹ සහ බෝගම්බර බන්ධනාගාරයේ අත්අඩංගුවට ගෙන පසුව නිදහස් විය

ජනපතිවරණය සහ මහ මැතිවරණය ආණ්ඩුව විසුරුවා භාරකාර රජයක් යටතේ එකට පවත්වන ලෙස  ශ්‍රිලනිප ජවිපෙ ඇතුළු පිළිගත් දේශපාලන පක්ෂ පක්ෂ 8 විසින් 1988 ඔක්තෝබර් 18වැනිදා රජය වෙත ලිඛිත ඉල්ලීමක් ඉදිරිපත් කරන ලදී. පසුව එහිදී මුස්ලීම් කොංග්‍රසයේ නායක අෂ්රොෆ්, එක්සත් ලංකා ජනතා පක්ෂයේ ලේකම් වෛද්‍ය ගාමිණී විජේසේකර, ජවිපෙ උපාලි ජයවීර සහ අන්තරේ නියෝජිත ගාමිණී මාලසිංහ සමඟ ඉන්දීය රෝ නියෝජිතයෝ කොළඹදී සාකච්ඡාවන්ද පැවැත්වූහ. මුස්ලීම් කොංග්‍රසය මගින් නැගෙනහිර මුස්ලිම් කලාපීය පාලනයක් ඉල්ලමින් පක්ෂ 8 වෙත යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කළේ ඉන් අනතුරුවය. සකච්ඡා බිඳවැටීමට එය ප්‍රබල එක් හේතුවක්වූ අතර ජනපතිවරණයට ශ්‍රිලනිපයෙන් සිරිමා බණ්ඩාරනායක තරඟ කිරීමත් සමඟම ශ්‍රිලනිපය දේශදෝහී අන්තයට උපක්‍රමික අවශ්‍යතාවයන් අනුව ජවිපෙට තල්ලු කිරීමට සිදුවූයේද එම ඉන්දීය සාකච්ඡාවෙන් පසුවය.

ජවිපෙ ප්‍රධාන ලේකම්වූ උපතිස්ස ගමනායකගේ මවගේ සොහොයුරියගේ පුතා ප්ලොට් සංවිධානයේ සන්නද්ධ නායකයෙකුවූ එන්. මාණික්කතාසන් වන අතර ඉන්දීය සබඳකම් ඔස්සේ ජවිපෙ සන්නද්ධ කැරළිකරුවන් පිරිසකට කණ්ඩායම් වශයෙන් නැගෙනහිර පළාතේ ප්ලොට් අවි පුහුණු කඳවුරුවලදී ඉන්දීය අනුග්‍රහයෙන් පුහුණුව ලබාදෙන ලදී. එමෙන් බිම්බෝම්බ තාක්ෂණය සහ සීමිත අවි ආයුධ කිහිපයක්ද ප්ලොට් සංවිධානය වෙතින් ලබාගත්තේ එම මැදිහත්වීමෙනි. ජවිපෙ මගින් ක්‍රියාත්මක කල රණහඬ ගුවන්විදුලිය සඳහා තාක්ෂණික දායකත්වය හිමිවූයේද ඒ යටතේය. රණහඬ ගුවන්විදුලි සේවය 1988 සහ 1989දී සෙනසුරාදා සහ ඉරිදා උදේ 7 සිට ක්‍රියාත්මකවූ අතර සඳුදා හැර අනෙක් සතියේ දින 4 රාත්‍රී 7 සිට මෙගා හර්ට්ස් 4.432 කෙටි තරංග 01 ඔස්සේ විකාශනය විය. අතිශයින් ජනප්‍රිය රණහඬ සේවය ඔස්සේ රෝහණ විජේවීරද ජනතාව අමතා කථා කළේය.

DW261213

දෙමළ බෙදුම්වාදී කොටි සංවිධානයේ සාකච්ඡා වලින් දිරිමත්වූ ජනාධිපති රණසිංහ ප්‍රේමදාස 1989 ජුනි 1වැනිදා කල නියෝගය අනුව ඉන්දීය ආක්‍රමණික හමුදාවේ අවසාන සේනාංකයද 1990 මාර්තු 24වැනිදා ත්‍රිකුණාමලයෙන් ඉන්දියාව බලා පිටත්වූ අවස්ථාව

ජවිපෙ විසින් මුල් කාලයේදී මාන්කුලමේ සිට මන්නාරම් පාරේ යනවිට හමුවන කුංජිකුලම් එල්.ටී.ටී.ඊ කඳවුරේදීද පුහුණුව ලබාගන්නා ලදී. එහි යුධ පුහුණුව ලැබූ 16 දෙනාගේ ජවිපෙ කණ්ඩායමට ගොඩනැගිලි දෙපාර්තමේන්තුවේ ලිපිකරුවෙකුවූ ජැෆ්නා ජයා සහ අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික් සන්නද්ධ නායකයෙකුවූ ෆොන්සේකාද ඇතුලත් විය. ඉන්දිය හමුදාවට එරෙහිව නැගෙනහිර ප්‍රහාරයන් නතර කිරීම සහ ඉන්දීය භාණ්ඩ වර්ජනය කිරීම කෙටි කලකින් නතර වූයේ එම ඉන්දීය අනුග්‍රාහකත්වය හේතුවෙනි. වසර 1989 මැදභාගය වනවිට ජවිපෙ පාලනය රෝහණ විජේවීර ගෙන් ගිලිහී තිබුණු අතර ඩී.එම් ආනන්ද ඉන්දියානු නිලධාරින් සමඟ ගනුදෙනු කළේ දේශපාලන මණ්ඩ‍ලයේ පූර්ණ අනුමැතියකින් තොරව බව කියති. මානව හිමිකම් සුරැකීමේ ශිෂ්‍ය සංවිධානයේ කටයුතුවලට ඉන්දියාව මගින් සරසවි ආචාර්යවරියක් හරහා මුදල් පරිත්‍යාගයක්ද සිදුකර තිබිණි. එය සම්බන්ධීකරණය කරන ලද්දේ කැළණි සරසවි සිසු ගැමුණු යයස් සෙනෙවිරත්නය.

පල්ලකැලේ හමුදා කඳවුරට 1987 අප්‍රේල් 15 ප්‍රහාරයක් එල්ල කිරීම සම්බන්ධයෙන් මැගසින් බන්ධනාගාරයේ සිටි පේරාදෙණිය ඉංජි‍නේරු සිසු ප්‍රේමකුමාර් ගුණරත්නම් ඇතුළු ජවිපෙ සාමාජිකයින් 221 දෙනෙකු ජවිපෙ මගින් 1988 දෙසැම්බර් 13 වැනිදා මැගසින් බන්ධනාගාරයට කඩාවැදි නිදහස්කර කරගනු ලැබීය. අනතුරුව 1989 පෙබරවාරි සිට ත්‍රිකුණාමලය දිස්ත්‍රික්කයේ ජවිපෙ සන්නද්ධ නායකයා ලෙස සිටියේ ප්‍රේමකුමාර්ය. ඉන්දීය හමුදාව සහ ඔවුන්ගේ ආයුධ පැහැර ගැනීම ඉලක්ක කරගෙන ප්‍රහාර කිහිපයක් ප්‍රේමකුමාර්ගේ මෙහෙයවීමෙන් සරත් කුලේගේ මැදිහත්වීමෙන් ක්‍රියාත්මක විය. නුවර ත්‍රිකුණාමලය මාර්ගයේ කන්තලේ 93වැනි සැතපුම්  කනුව අසළදී ඉන්දීය හමුදාව විනාශ කිරීම සඳහා බිම් බෝම්බයක් ඇටවීමටද ප්‍රේමකුමාර්‍ ඇතුළු පිරිස සමත්වූහ. ඒ ඉන්දු ලංකා ගිවිසුමේ දෙවන සැමරුම පැවැත්වෙන 1989 ජුලි මසදීය. ත්‍රිමලේ ජැටියේද තවත් බෝම්බයක් සවි කරන ලදී. වසර 1989 ජුලි 25 වැනිදා මුල්ලිපතානයිදී බිම් බෝම්බයක් මගින් ඉන්දීය හමුදා ටක් රථයක් පුපුරුවා හැරීමෙන් ඉන්දීය සෙබළු 14ක් මරමුවට පත්විය. සියලු ආයුධ පැහැර ගැනීමට ඔවුහු සමත් විය.

ඉන්දීය රෝ නිලධාරින් එම ප්‍රහාරය ජවිපෙ කල බව දැනගත් වහාම එය නතර කරන ලෙසට ජවිපෙ ඉහළ නායකත්වයෙන් ඉල්ලා සිටි අතර ජවි‍පෙ එම ආයාචනයට අනුගත වෙමින් ඉන්දීය හමුදාවට එරෙහි නැගෙනහිර සියළු ප්‍රහාරයන් නතර කළේය. ඉන් පසු කිසිදිනක ඉන්දීය හමුදාවට එරෙහිව ජවිපෙ මගින් ශ්‍රී ලංකාව තුළ මෙහෙයුමක් සිදු නොකරන ලදී. ප්‍රේමකුමාර් 1989 සැප්තැම්බර් 24වැනිදා ශ්‍රී ලංකික හමුදා අත්අඩංගුවට පත් වන්නේ පාලම් පොට්ටවුර් හිදීය. එයට පෙර 1987 ඔක්තෝබර් 25වැනිදා ජවිපෙ මගින් මහනුවර පිහිටි ඉන්දිය මහ කොමසාරිස් කාර්යාලයට බෝම්බ ප්‍රහාරයක් එල්ල කර තිබිණි.

ජවිපෙ සහ ඉන්දීය රෝ ඔත්තු සේවය අතර සම්බන්ධකම් ඇති කිරීමට කිහිප දෙනෙක්ම මුල්විය. අන්තරේ කටයුතු සම්බන්ධයෙන් නිමල් බාලසූරිය ආරක්ෂක රාජ්‍ය ඇමති ලලිත් ඇතුලත්මුදලි සමඟ නිල නොවන ඇයි හොදැයියක් ගෙන ගිය අතර ඒ මගින්ද ඉන්දීය සම්බන්ධකම් ගොඩනැගිණි. ඩී.එම් ආනන්ද සහ ඉන්දීය රෝ නියෝජිතයින් අතර ප්‍රධාන සම්බන්ධකම ගොඩනගන ලද්‍දේ කීර්තිධර මාධ්‍යවේදී රිචඩ් සොයිසාගේ මැදිහත්වීමෙනි. ජවිපෙ සන්නද්ධ නායක සමන් පියසිරි ප්‍රනාන්දු ආරක්ෂක හමුදා මගින් 1989 දෙසැම්බර් 27 රාත්‍රී නාවල කොස්වත්තේදී අත්අඩංගුවට ගනු ලැබුවේද රිචඩ් ද සොයිසා විසින් සොයාදුන් කුලී නිවසක සිටින විටය. සෝමවංශ අමරසිංහට සහ ඔහුගේ දරුපවුලට කැළණිය ප්‍රදේශයෙන් රහසිගතව ජීවත්වීමට 1989 අවසාන භාගයේදී නිවසක් සොයා දුන්නේද රිචඩ් ද සොයිසාය. ජවිපෙ-රෝ කපුකම කල වරදට අවසානයේදී 1990 පෙබරවාරි 18වැනිදා අලුයම 3.30ට නාවල වැලිකඩ වත්තේ නිවසින් රිචඩ් ද සොයියා රණසිංහ ප්‍රේමදාස ආණ්ඩුව මගින් පැහැරගත් අතර ඔහුගේ සිරුර 1990 පෙබරවාරි 19වැනිදා පස්වරු 4ට මොරටුව  කොරළවැල්ල දුම්රිය ස්ථානය අසළ මුහුදු වෙරළින් මතුවිය.

ජවිපෙ දේශපාලන සභික සෝමවංශ අමරසිංහට ඉන්දියාවට යාමට වීසාද ඉන්දීය තානාපති කාර්යාලය මගින් 1989 දෙසැම්බර් මස ලබා දෙන ලදී. සෝමවංශ ඉන්දිය තානාපති කාර්යාලයට ඒ සඳහා ගියේ ඊශ්වර් බ්‍රදර්ස්හි තොග කලමණාකරුවෙකු වශයෙන් කලක් සේවය කල කොටහේන අල්විස් ඇවනිව්හි පදිංචි මාතලේ වික්‍රමසිංහම් නොහොත් සෙල්වා සමඟය. සෝමවංශ අමරසිංහ විසින් කුරුණෑගල ලිපිනයක පදිංචි මුදියන්සේලාගේ නිමල් බණ්ඩාර දිසානායක නමින් 1989 නොවැම්බර් 23 වැනිදා මෙම ගුවන් බලපත්‍රය සියළු රටවල්වලට වලංගු පරිදි ලබාගත්තේ හැදුනුම්පත් 470721049V මගිනි. එහෙත් ඉන්පසු ආරක්ෂිත පියවරයක් ලෙස ඉන්දියාවට බෝට්ටුවක් මගින් පලායන සෝමවංශට සෞදි අරාබියේ සේවය කරන ඉන්දියානුවෙකුගේ නිවසේ රැකවරණය දෙනුයේද ඉන්දියානු සහායෙනි. සෝමවංශගේ බිරිඳ සහ දරුවාද කලින් එහි ගොස් තිබිණි. ජවිපෙ දෙවනි කැරැල්ලේ පරාජයෙන් පසු 1989 දෙසැම්බර් සිට 1990 මාර්තු දක්වා ඉන්දියාවට ගිය ජවිපෙ ක්‍රියාකාරිකයින් 400කට ආසන්න පිරිසකට තාවකාලික දේශපාලන රැකවරණය ලබාදීමට මැදිහත්වූයේද ඉන්දියානු රෝ සංවිධානය වේ. එම ජවිපෙ ක්‍රියාකාරීන් පසුව යුරෝපයේ රටවල් වලට විවිධ මාර්ග වලින් සංක්‍රමණය විය. සෝමවංශ අමරසිංහට ඉන්දියාවේ සිට පසුව බ්‍රිතාන්‍යයට ආරක්ෂිතව යාමට පහසුකාරකයා වන්නේද ඉන්දියාවය.

අබ්දුල්ලා වෙනුවෙන් මාලදිවයිනේ බලය අත්පත් කර ගැනීමට ශ්‍රී ලංකාවේ ප්ලොට් සංවිධානය 1988 නොවැම්බර් 3 වැනිදා මාලදිවයිනට කල සංවිධානාත්මක ප්‍රහාරය සිදු කළේද රෝ සංවිධානයේ සැලසුමක් අනුවය. ඒ සඳහා ප්ලොට් සංවිධානයට ගෙවන ලද මුදල ශ්‍රී ලංකා මුදලින් රුපියල් කෝටි හයහාමාරකි. එය පරාජය කිරීමට අවසානයේ හැකිවූයේ එයට පසුදින ඉන්දියානු ගුවන්යානා වලින් මාලදිවයිනට පැමිණි ඉන්දිය පැරෆුට් භටයින් 150ක‍ගේ කණ්ඩායමකටය. එම ප්ලොට් සාමාජිකයින් මාලදිවයින ආක්‍රමණය සඳහා පිටත්ව ගොස් තිබුණේ කල්පිටිය සහ මන්නාරම මුහුදු තීරය ඔස්සේ බහුදින යාත්‍රා මගිනි. එකල ප්ලොට් සංවිධානයේ කඳවුරක් පිහිටා තිබුණේ පුත්තලම මන්නාරම පරණ පාරේ මුසලි ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ටාශයේ මරිච්චිකට්ටියේය. එකල මාලදිවයිනේ සිටියේ 1,200ක පමණ වූ සිවිල් ආරක්ෂක බලකායේ පිරිසකි.  දකුණු ආසියානු කලාපය තුළ ඉන්දියානු ‘රෝ’ භූමිකාව ‍කොතරම් සංකීර්ණදැයි මින් පැහැදිලිය.

ජගත් දේශපාලනයේ ප්‍රතිවිරෝධයන්ට අනුරූපීව කලාපීය දේශපාලනය තුළ බලවේගයන්ගේ හැසිරීම සිදුවේ. කලාපීය බලවතා වශයෙන් ඉන්දියාවේ බලහත්කාරී දේශපාලන භූමිකාව තහවුරු කරන බොහෝ සාධක ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික ප්‍රශ්නය පිළිබද ඉන්දියාව සිදුකල මැදිහත්වීම් තුළ ඉතා පැහැදිලිව විද්‍යාමාන විය. ඒ පිළිබදව ජවිපෙ දේශපාලන දැක්ම මෙසේ 2වැනි කැරැල්ල අවසාන භාගයේදී සිදුවූයේ විෂයමූල අවශ්‍යතාවයක් වෙනුවෙන්දැයි හෝ ජවිපෙ පාලනය විජේවීර අතින් අවසාන භාගයේදී ගිලිහීම නිසාදැයි නිවැරදි තක්සේරුවකට පැමිණීමට නොහැකිවීම විවාදාත්මකය.(The writer is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com OR 011-5234384)

ධර්මන් වික්‍රමරත්න

ejournalists@gmail.com